muzycy:
Joey Baron: drums
Uri Caine: piano
Greg Cohen: bass
Daniel Zamir: soprano saxophone

Editor's info:
Daniel Zamir, whose first three CDs for Tzadik contain some of the most passionate and sophisticated blending of Jewish Music and Jazz ever recorded returns to Tzadik after a five-year hiatus in Israel to present his complex musical vision with a dynamic new quartet. Joined by three of the most exciting musicians in the New York Jazz scene, pianist Uri Caine, bassist Greg Cohen and percussionist extraordinaire Joey Baron, Zamir's music takes on a more mature and spiritual quality. This is New Jewish instrumental music at its very best

opis-multikulti.com:

Daniel Zamir, saksofonista i kompozytor, lider tria Satlah, powraca po 5 latach przerwy - tym razem z nowym kwartetem. Towarzyszą mu świetnie znani i doceniani instrumentaliści - Uri Caine (fortepian), Greg Cohen (kontrabas) i Joey Baron (perkusja). Zamir rezygnuje tym razem zupełnie z gry na saksofonie altowym - na tej płycie gra tylko na sopranie i czyni to z zadziwiającą biegłością i lekkością. Wszystkie tematy po które sięgają muzycy na tej płycie są też jego autorstwa i, oczywiście, odwołują się do tradycyjnej muzyki żydowskiej. Jednak lekkość, taneczność ich nawet, nie na wiele wspólnego z tym, do czego przyzwyczaiła nas klezmerska scena nowojorska. Czuć tutaj, iż Zamir wychował się na tej muzyce, że jest ona dla niego czymś równie naturalnym jak dla ryb woda. Melodyjna lekkość tematów nie krępuje jednak poczynań poszczególnych instrumentalistów - znakomicie grający Uri Caine zadziwia improwizatorską inwencją a sekcja rytmiczna daje solidną podstawę saksofonisty i pianisty. Momentami ich gra przypomina kwartet George'a Adams'a i Don'a Pullen'a. Znakomita płyta!!!

autor: Józef Paprocki



WYBRANE RECENZJE PŁYTY ‘I Believe’



freejazz-stef.blogspot.com

Although this quartet consists of some great instrumentalists such as Uri Caine on piano, Greg Cohen on bass and Joey Baron on drums, the whole record is focused on Daniel Zamir's lyrical sax-playing, mixing jubilant moments with sadness, typical for klezmer, and adding the soul and the rhythmic power of jazz, and even reggae on one track. Although Zamir's playing is highly recognizable and a real joy to hear, he seems to be stuck in a certain idiom which has reached its limits. His three previous albums were a little more direct, a little more raw, and possibly a little more genuine, and especially the first two "Satlah" and "Exodus" are in that sense the easies.......
more