It’s no understatement to call Nico Muhly one of the most revered and talked-about young composers of our time. If you haven’t heard his work in one of a dizzying list of concert halls around the world, or haven’t found yourself utterly immersed in ‘Speaks Volumes’, his 2006 debut, you may have been exposed to his talent through his faultless arrangements for Björk, Ane Brun, Sam Amidon, Bonnie ‘Prince’ Billy and many more. You may have even caught the Sundance Grand Jury Prize-winning ‘Joshua’ recently and been utterly overwhelmed by its soundtrack. You guessed it – Muhly again. The hardest-working man in Classical music.

‘Mothertongue’ contains three pieces focused around the human voice - its languages, traditions, idiosyncrasies and versatility. Each of the three compositions is centered around a vocalist, from the Mezzo-Soprano Abigail Fischer on the opening piece from where the album draws it name, to the unmistakable tones of Sam Amidon on ‘The Only Tune’. Around these voices, complex layers of instrumentation, much self-played, both invite and surprise the listener until each composition’s heart-stopping conclusion. Navigating these pieces is akin to walking a maze, never knowing what is around each corner but all the while being aware that there is a purpose, and in the end a great reward for continuing the journey.

In the tradition of many American composers, from Van Dyke Parks to Henry Cowell, Muhly draws inspiration and lyrics from western folk music on many occasions. The most obvious example of this can be found in the aforementioned ‘The Only Tune’, where Amidon’s voice and banjo are deconstructed and reassembled over a bed of piano, strings, synthesizers and percussion to devastatingly beautiful effects. Sam’s accumulative looping voice can’t help but bring to mind the works of Steve Reich and Philip .......
more

W piśmie The Guardian tak o Nico Muhlym pisze Björk:
“Dealing with classical musicians, I take it as far as I can, and then I bring Nico to the rescue. He's a young composer, very clever and snappy.”
Zachwyca się nim także Philip Glass: “A curious ear, a restless listening, and a maker of works. He’s doing his own thing.”

Balansowanie między kameralistyką a popem, akustycznością a elektroniką. Amerykański kompozytor Nico Muhly przedstawia brzmienia oryginalne i zaskakujące. Jego debiutancki album "Speaks Volumes" został nagrany w Nowym Jorku i na Islandii przez Valgeir Sigurdsson (Björk, Bonnie „Prince“ Billy). Sam Nico współpracował do tej pory min. z Björk (na jej płycie Medulla), Philipem Glassem i Antonym (z Antony And The Johnsons). Antony odwdzięczył mu się, śpiewając w jednym utworze na "Speaks Volumes".
Album "Mothertongue" wydany przez islandzki Bedroom Community (własność Valgeira Sigurdssona) dzieli się na trzy części: Mothertongue Wonders oraz The Only Tune. Znajdziemy tu wszystko, do czego młody kompozytor zdążył nas już przyzwyczaić, a więc delikatności nad delikatnościami - harfę, skrzypce, obój, altówkę i oczywiście wokal o bardzo urozmaiconej linii melodycznej. O dziwo w utworze szóstym "The devil appear'd in the shape of a man" słychać (chyba preparowany) klawesyn, który wraz z wokalem wskrzesza jakby na chwilę dawną rycerską muzykę tradycyjną. Płyta została nagrana z udziałem tych samych muzyków, którzy wspomagają również Valgeira Sigurdssona i Sama Amidona. "Mothertongue" to niejednoznaczna muzyka o kojącym brzmieniu i refleksyjnym nastroju.