Dominik Strycharski: flutes
Aleksander Papierz - saxophones
Jakub Rutkowski - acoustic and electric drums
plus guests:
Wojciech Waglewski, Jan Peszek, Mikołaj Trzaska, Adam Pierończyk.
The band's music is definitely closer to free, groove jazz and new electronic experiments. The Pulsarus musicians' previous achievements also include experimental rock, theatre, contemporary and noise music. Pulsarus is primarily a contemporary concept of playing improvised and composed jazz.
The overriding aspect of this band is uncompromising openness to all possible manifestations of music. That is why the repertoire includes polystylistic arrangements, nu-jazz themes, deconstructed club beats, free jazz improvisations and heavy riffs. The sound oscillates between acoustic rawness and electronic deformation and space. Another important aspect of Pulsarus is rhythm, the reconciliation of almost tribal motorics and dynamics with conceptual clarity and structure. Different genres entangled in the whole are used to achieve the final effect, and pure play with convention is never an end in itself. Things happen on the surface and in the background, on the edge of hearing, where you need to reach. The sound and energy that go far beyond the classic jazz or electric trio mean that space and a certain theatricality of unpredictability also become important in this construction.
Dominik Strycharski: flety proste
Aleksander Papierz - saksofony
Jakub Rutkowski - perkusja akust. i elektr.
plus goście:
Wojciech Waglewski, Jan Peszek, Mikołaj Trzaska, Adam Pierończyk.
Muzyka zespołu bliższa jest zdecydowanie eksperymentom free, groove jazzu, nowej elektroniki. W obszarze dotychczasowych dokonań muzyków Pulsarusa jest także eksperymentalny rock, muzyka teatralna, współczesna oraz noise. Pulsarus jest przede wszystkim współczesną koncepcją grania improwizowanego jak i komponowanego jazzu.
Nadrzędnym aspektem tego bandu jest bezkompromisowa otwartość na wszelkie możliwe przejawy muzyki. Dlatego w repertuarze znajdziemy polistylistyczne aranże, nujazzowe tematy, zdekonstruowane klubowe beaty, freejazzowe improwizacje i ciężkie riffy. Brzmienie oscyluje między akustyczną surowością a elektroniczną deformacją i przestrzenią. Ważnym również aspektem Pulsarusa jest rytm, pogodzenie plemiennej wręcz motoryki i dynamiki z konceptualną wyrazistością i strukturą. Wplątane w całość różne gatunki wykorzystywane są do osiągnięcia ostatecznego efektu, a czysta gra konwencją nigdy nie jest celem samym w sobie. Rzeczy dzieją się na powierzchni i w tle, na granicy słuchu, tam gdzie trzeba dotrzeć. Brzmienie i energia wykraczające daleko poza klasyczne jazzowe czy elektryczne trio, powodują że istotne w tej konstrukcji staję się także przestrzeń i swoista teatralność nieprzewidywalności.