muzycy:
Kevin Breit (Casandra Wilson, Norah Jones, Supergenerous)
Erik Friedlander (John Zorn, Laurie Anderson, Courtney Love)
Romero Lubambo (Gal Costa, Dianne Reeves, Trio da Paz)
Ikue Mori (Fred Frith, John Zorn)
Anat Cohen (Choro Ensemble)
Zé Mauricio (Beat The Donkey)
Chikako Iwahori (Beat The Donkey)
Scott Kettner (Nation Beat)
Peter Scherer (Laurie Anderson, Bill Frisell, Caetano Veloso)
Pedro Ramos (Choro Ensemble)
Maracatu New York

Editor's info:
One of the greatest Brazilian percussionists working today, Cyro Baptista has worked closely with many of the world's most acclaimed musicians including Herbie Hancock, Paul Simon, Nana Vasconcelos, Medeski Martin & Wood, Wynton Marsalis, Yo-Yo Ma, Laurie Anderson and countless others. His newest band Banquet of the Spirits is augmented here by an array of his most distinguished musical associates in a delightful program of experimental Brazilian pop songs. Another wonderful CD from this master songwriter and percussionist, the driving force of Beat the Donkey, Vira Loucos and so much more.

"...Jest jednym z najwybitniejszych współczesnych brazylijskich perkusjonistów, od lat osiadłym w Nowym Yorku. Cyro Baptista - bo o nim mowa - koncertował już i nagrywał z Herbie Hancockiem, Paulem Simonem, Trey'em Anastasio, Stingiem, Wyntonem Marsalisem, Yo-Yo Mą czu Laurie Anderson. Od lat wspiera też Johna Zorna w jego produkcjach z Electric Masadą na czele. Po raz kolejny też wydaje w wytwórni przez niego prowadzonej płytę sygnowaną własnym nazwiskiem i po raz kolejny (po "Beat the Donkey" i "Vira Loucos - Plays the Music of Villa Lobos") odwołuje się ona do muzyki brazylijskiej - tym razem tej popularnej. Pierwsza część płyty, w której obok niezliczonych perkusjonaliów lidera dominują brzmienia syntezatorów Brian Marselli przywodzi na myśl delikatne nawiązania do jazzrocka ale także (zwłaszcza gdy za saksofon lub klarnet chwyta Anat Cohen) dokonania Stinga. Druga część zdaje się być bardziej odważna - tu obok brzmień gitary Romero Lubambo pojawiają się i zgrzyty elektronicznych zabawek Ikue Mori czy kompozytora muzyki współczesnej Petera Scherera. Wciąż jednak wszystko jest przyczynkiem do niezliczonych drobnych i większych instrumentów lidera, które niczym sos w potrawie barwią wszystko na kolor brazylijskiego słońca. Jeśli więc ktoś poszukuje płyty przepełnionej radością grania i przystępną, komunikatywną muzyką, którą jednak można powoli i wciąż na nowo odkrywać - powinien koniecznie sięgnąć po to znakomite nagranie..."
autor: Józef Paprocki