Cedric Bixler-Zavala powiedział o tym albumie „Jeśli ktoś marudził, że ostatnia płyta Mars Volty jest zbyt popowa lub cukierkowa, powinien kupić ten album. Znowu zabierzemy was z Omarem do krainy tego cięższego, progresywnego dźwięku. To jedna z moich ulubionych rzeczy, które nagrałem”. Pewnie za sprawą artystycznej skromności nie dodał na końcu zdania stwierdzenia - „prawdopodobnie też najlepsza”...
Omar Rodriguez Lopez swoją jedenastą już w solowym dorobku płytą udowadnia, że jest artystą zarówno płodnym jak i niewyobrażalnie zdolnym. Nazwany przez zachodnie magazyny do „nowym Robertem Frippem” Portorykańczyk po raz kolejny zabiera nas na psychodeliczną wyprawę w rejony progresji, motorycznych załamań i sonicznego pokręcenia. Tym razem wspierany przez przyjaciela z macierzystej formacji – Cedrica Bixlera-Zavalę – udzielającego się w ośmiu utworach oraz m.inn. Zacha Hilla (HELLA), Juana Alderete (THE MARS VOLTA) i Jonathana Hischke, w 2006 roku, krótko po ukończeniu albumu AMPUTECHTURE zamknął się w studiu na 6 dni i nagrał jedną z najlepszych rzeczy w swojej karierze. Aż trzy lata od nagrania musieliśmy czekać na premierę tego materiału, ale zapewniamy was, że było warto. Matematyczne rockowe brzmienia na najwyższym możliwym poziomie. Muzyka niełatwa, acz przyjemniejsza od większości rzeczy których słuchaliście dotychczas.