The Hilliard Ensemble:
David James – kontratenor
Rogers Covey-Crump – tenor
Steven Harrold – tenor
Gordon Jones - baryton
Pomysł połączenia brzmienia saksofonu sopranowego Jana Garbarka z wielogłosową muzyką wokalną rodem ze średniowiecza i renesansu w wykonaniu The Hilliard Ensemble okazał się, komercyjnie i artystycznie, niezwykle trafiony. Pierwszy wspólny album – wydany w 1993 roku „Officium” - zebrał entuzjastyczne recenzje i znalazł ponad milion nabywców. Brytyjski Evening Standard napisał, że płytę wypełnia „najpiękniejsza muzyka, jaka kiedykolwiek została nagrana”. Herald Tribune nazwał ją „niezwykle kojącą, unoszącą ducha po niebiosa”, New York Observer pisał o „zniesieniu wszelkich podziałów między jazzem a klasyką, sferą sacrum a profanum, muzyką dawną a współczesną”, a The Guardian zachwycał się, że „całość brzmi tak, jak gdyby te utwory czekały na uzupełnienie ich partiami Jana Garbarka”.
„Officium” wypełnił repertuar średniowieczny i renesansowy (Perotin, Dufay, de la Rue). Podwójny album „Mnemosyne” (1998), był rozwinięciem pierwotnego pomysłu, a obok muzyki średniowiecza znalazł się na nim również repertuar współczesny.
„Officium novum” to trzecia wspólna płyta Garbarka i Hilliard Ensemble. Została nagrana na przełomie czerwca i lipca ubiegłego roku w austriackim klasztorze St. Gerold, pod czujnym okiem producenta Manfreda Eichera. Tym razem większość wydawnictwa wypełnia tradycyjna muzyka Armenii.
Pomysł na kształt albumu zrodził się w trakcie podróży muzyków The Hilliard Ensemble w rejon Kaukazu, gdzie natknęli się na opracowania tradycyjnych pieśni świeckich i sakralnych autorstwa etnomuzykologa i kompozytora Komitasa Vardapeta (1869-1935).
Program płyty wypełniła nie tylko muzyka Kaukazu. Na „Officium novum” znalazły się dwa utwory Garbarka: „Allting finns” napisany do wiersza szwedzkiego poety Pära Lagerkvista (1891-1974) oraz „We Are The Stars” (pochodzący z płyty saks....... more