muzycy:
Louis Sclavis: soprano saxophone, bass clarinet
Craig Taborn: piano and fender rhodes
Tom Rainey: drums

Editor's info:
This new cooperative trio with Craig Taborn and Tom Rainey brings a very unusual instrument combination in a very organic way pointing new ways to possible future colaborations by the best musicians from both sides of the Atlantic. The music on this CD brings a new ground to improvised music and that's exactly what Sclavis had in mind when he brought this band together. Even If most of the pieces are compositions by Sclavis alone, "Eldorado Trio" really sounds like a non-hierarchical, equalitarian, band, with all the implications we can think of: no-one is really the "soloist", and no-one has the established role to "accompany". The resulting music is pure gold, emanating a natural feeling: "A largely improvised music with some complex written parts, played by musicians with very similar dynamics and energy, but involved in different musical practices, able to complete each other and to easily find a group sound since the first note", as Sclavis himself puts it. And no, there wasn't the intention to design a "Franco-American connection": "These musicians aren't with me because they're Americans, but because they are who they are � jazz is the consequence of this kind of encounters." This is a landmark !

JazzAbout.pl; 2010-08
Pod nazwą Eldorado Trio ukrywa się trójka świetne znanych nie tylko miłośnikom free jazzu muzyków: francuski saksofonista i klarnecista Louis Sclavis oraz dwóch Amerykanów - pianista Craig Taborn i perkusista Tom Rainey. Nie współpracują oni ze sobą regularnie od lat - prezentowana płyta jest pierwszym ich nagraniem (część utworów zarejestrowano w studiu, część podczas koncertu w Casa de Musica, w Porto). Muzyka oscyluje gdzieś pomiędzy mainstreamem a free jazzam, ale bardzo duże piętno odciskają na niej trzecionurtowe poszukiwania Louisa Sclavisa. Ma przez to bardzo wychłodzony emocjonalnie charakter i zdaje się bliższą raczej dużej sali w filharmonii niż zadymionym jazzowym klubom (czego jednak nie należy traktować jako zarzut - to po prostu stwierdzenie faktu). Nie mała w tym zasługa także techniki gry Craiga Taborna - gra on na fortepianie w piękny, "perełkowy" sposób. Dźwięki jego instrumentu przypominają mieniące się w słońcu szklane kulki, a gęstość ich i delikatność przyprawia o zawrót głowy. Muzycy grają niczym jeden organizm, świetnie się rozumieją. Podkreślają to także improwizacje tria (trzy utwory na płycie, pozostałe to kompozycje Sclavisa), a techniki gry, inwencji i konsekwencji w realizacji raz przyjęty założeń można im tylko pozazdrościć. Świetna płyta!"
autor: Józef Paprocki