muzycy:
Misha Mengelberg: piano
Michael Moore: clarinet, alto saxophone
Ab Baars: clarinet, tenor saxophone
Thomas Heberer: trumpet
Wolter Wierbos: trombone
Ernst Reijseger: cello
Tristan Honsinger: cello
Ernst Glerum: contrabass
Han Bennink: drums

* * * * * in All Music Guide to Jazz:
[. . .] Ultimately, it is the originality, the humor, and the wackiness of it all combined with the consummate musicianship, that entertain and impress.
by Steve Loewy



Editor's info:
On first hearing this CD may sound to you like an ill-programmed mess, with the improvisations up front and the catchy numbers buried deep. But with ICP, over the long haul or short, the more you hear it, the more apparent its trajec tory becomes, the more orderly and less chaotic it sounds. Or, the more you hear ICP's improvised "instant compositions" and their instant demolitions of Misha's highly whistleable tunes, the less clear it becomes what's order and what's chaos to begin with. They rewrite the book on accepted mu sical practices, just as they rewrite their own book, every precious evening they're on the bandstand.
Kevin Whitehead

JazzAbout.pl
ICP Orchestra jest jednym z najoryginalniejszych europejskich big bandów, prowadzący ją Misha Mengelberg rozwinął zapoczątkowaną w 1958 roku przez Jima Hall'a i Jimmy'ego Giuffre metodę 'instant composition', którą wykorzystywał Derek Bailey podczas swoich koncertów - kiedy to dwa, trzy słowa zapisane na kawałku papieru stawały się podstawą i inspiracją dla kilkudziesięciominutowych improwizacji. U Mengelberga z czasem przybrało to formę pisanych historyjek, nie będących formą muzycznej notacji, a jedynie punktem wyjścia do "improwizacji".
Do realizacji swych pomysłów Mengelberg wybierał stałych współpracowników, muzyków, znających i rozumiejących estetykę oraz procesy, zachodzące w Instant Composers [multisaksofoniści i klarneciści Ab Baars, Tobias Delius i Michael Moore, puzonista Wolter Wierbos, trębacz Thomas Heberer, violonczeliści Tristan Honsinger i Ernst Reijseger, basista Ernest Glerum, skrzypaczka Mary Oliver oraz Han Bennink].
W założeniu formuła tego big bandu miała umożliwiać każdemu członkowi zespołu komponowanie ad hoc, bez burzenia subtelnej tkanki całej grupy.
Umiejętności muzyków grających w orkiestrze zawsze są najwyższej próby. A swoboda wykonawcza złożonych improwizowanych partii pozostawia poczucie spełnienia i pewność, że to co zostało zagrane, pomimo programowej improwizacji, w każdej sekundzie wykonania pozostawało pod całkowitą kontrolą wykonawców.
Album 'Jubilee Varia' wydany teraz na płycie kompaktowej [dotąd wydany tylko na winylu] nagrany został na koncercie w Zurychu w Rote Fabrik w listopadzie 1997 roku. Składają się na niego dwie suity [Jubilee Varia i Jealousy suite] i kompozycja lidera 'Rollo I'.
Nagranie, z pozoru pozbawione wulkanicznych wyskoków sekcji brassowej bądź smyczkowej krok po kroku odkrywa coraz to nowe nici łączące wyobraźnię członków zespołu a błyskotliwe frazy poszczególnych instrumentalistów nie dają wytchnienia. Wszystko to osadzone na zwariowanej, pełnej wigo.......
more