Abdullah Ibrahim & WDR Big Band Cologne, conducted and arranged by Steve Gray

Abdullah Ibrahim: piano
WDR Big Band Cologne:
Paul Shigihara: guitar
John Goldsby: bass
Hans Dekker: drums
Andy Haderer: trumpet
Wim Both: trumpet
Rob Bruynen: trumpet
John Marshall: trumpet
Klaus Osterloh: trumpet
Ludwig Nuss: trombone
Dave Horler: trombone
Bernt Laukamp: trombone
Mattis Cederberg: bass trombone
Heiner Wiberny: alto saxophone, flute, clarinet
Karolina Strassmayer: alto saxophone, flute, clarinet
Olivier Peters: tenor saxophone, flute, clarinet
Paul Heller: tenor saxophone, flute, clarinet
Jens Neufang: baritone saxophone, flute, clarinet
Steve Gray: conductor, arranger

Editor's info:
At first, there is only a piano and nothing else. The touch, spiritually carried away and fateful anchoring in Jazz history with a breeze from Africa immediately reveal the handwriting of Abdullah Ibrahim. And only last year, he had recorded a stunning solo album titled "Senzo" that embeds all his life experience in a close relationship network of social and historical viewpoints. However, after exactly two minutes and thirty-six seconds, it is clear that it is not just another solo album. Soft big band sounds surround the piano, become more consolidated and carry the sound of the South Africans to completely different places of intoxicating force.
His new album "Bombella" is in many respects the culmination of his complete career. Born as Adolphe Johannes Brand in Cape Town in 1934, he worked from 1949 as a professional musician under the name of Dollar Brand. What this meant in the times of Apartheid in South Africa does not need further explanation. After all, he stayed in his home country until the beginning of the sixties, where he accompanied Miriam Makeba and with the Jazz Epistles founded the first jazz band of Africa worth mentioning. However, the international recognition also caused distrust in his home country. In 1962 he moved to Europe, performing above all in Switzerland and Denmark, and was discovered by Duke Ellington in 1965.
Ellington took Brand to New York. The Triumph in the Newport Jazz Festival became his ticket to the first League of jazz. He belonged to the avant-garde of New York and trained not only his sense of improvisation through Ornette Coleman and John Coltrane, but also took a spiritual path that he has remained on until today. He never broke off his close relation to Africa, but also continuously looked for alliances in Europe and Asia. From 1968, musicians like Don Cherry, Gato Barbieri and the legendary South African bass player Johnny Dyani were among his closest allies. In 1968 he converted t.......
more

Po pierwsze tylko fortepian i nic poza tym. Uderzenia w klawiaturę, uduchowione, nieuchronnie zakotwiczone w historii jazzu, pokryte południowo-afrykańską bryzą bez cienia wątpliwości ujawniają autorstwo Abdullaha Ibrahima. W zeszłym roku zrealizował fenomenalny solowy album "Senzo" na którym udało się mu zawrzeć doświadczenia własnego życia, poddane refleksji z punktu widzenia towarzyszącej mu sieci społecznych i historycznych relacji. Niezależnie od tego już po dwóch minutach i trzydziestu sekundach staje się jasne, że nie jest to po prostu kolejny solowy album. Deligatne big bandowe dźwięki otaczają fortepian, stwarzając wrażenie większej spójności I przenosząc brzmienia Południowej Afryki w zupełnie inne, rejony o odurzającej sile oddziaływania.

Nowy album "Bombella" to pod wieloma względami punkt kulminacyjny jego długoletniej kariery, zaznaczonej współpracą z wielkimi postaciami jazzu (Don Cherry, Gato Barbieri czy legendarny południowoafrykański basista Johnny Dyani) i walką z dyskryminacją rasową, której kulminacją był koncert jaki dał z okazji inauguracji prezydentury Nelsona Mandeli w 1994 roku. Refleksyjny solowy album "Senzo" rozszerzył kontekst afrykańskich korzeni i amerykańskich wspomnień do rozmarów globalnych.

Stwierdzenie że fortepian to zredukowana do niezbędnego minimum orkiestra wydaje się nieco błahe. Szczególnie w wypadku Abdullaha Ibrahima: "… Big bandowa energia była zawsze składową mojego grania. Aranżer Steve Gray, z którym pracowałem nad tą muzyką, był w stanie ożywić solową linię mojego fortepianu i przenieść ją w big bandowy kontekst. Rozszerzył moje intencje własnym dynamizmem. Album nosi również dedykację dla Steva Gray’a, który zmarł we wrześniu zeszłego roku. "Bombella" to portret Południowej Afryki, sporządzony z perspektywy współczesnego kosmopolity, który doświadczył społecznego wymiaru apartheidu. Opowiada historie z życia Abdullaha Ibrahim'a w bardzo intymny sposób. "Te utwory twor.......
more