https://youtu.be/7zprkqcj1uA
https://soundcloud.com/elvisdeluxe/sets/favourite-state-of-mind

Elvis Deluxe began its journey eight years ago as a project of friends who wanted to give vent to their passion for 60s-inspired stoner rock. After a few years of touring, Elvis recorded - "Lazy" - a very well-received album with a title that adequately describes both the band members' approach to so-called reality and the music itself. The water in the Vistula was flowing, the boys were touring and finally the time had come to reveal what was born in their heads at the end of the first decade of the 21st century. They approached the creation of the new album - "Favourite State of Mind" - in an uncompromising way, the sound became spacious and noble, the unconventional guitar arrangements were joined by diverse, multidimensional vocals, and the sound and composition inspirations reached from The Who, through David Bowie and T. Rex to Dead Kennedys. This was achieved thanks to an unorthodox approach to recording techniques and sound experiments that could make many a purist salivate nervously. The band recorded an album that breaks the contemporary trend of producing guitar playing in a pop way, using traditional methods from the 80s of the last century. The effect is a strong rock punch in the jaw, after which the divine sounds of Elvis Deluxe will echo in your head for a long time.

Elvis Deluxe rozpoczął swoją podróż osiem lat temu jako projekt przyjaciół chcących dać upust zamiłowaniu do inspirowanego latami 60-tymi stoner rocka. Po kilku latach koncertowania Elvis nagrał - „Lazy” - bardzo dobrze przyjęty album o tytule adekwatnie opisującym zarówno podejście członków zespołu do tak zwanej rzeczywistości, jak i samą muzykę. Woda w Wiśle płynęła, chłopcy koncertowali i w końcu nadszedł czas na ujawnienie tego, co zrodziło się w ich głowach u schyłku pierwszego dziesięciolecia XXI wieku. Do stworzenia nowej płyty - „Favourite State of Mind”- podeszli w sposób bezkompromisowy, brzmienie stało się przestrzenne i szlachetne, do nieoczywistych aranżacji gitarowych dołączył zróżnicowany, wielowymiarowy wokal, a inspiracje brzmieniowe i kompozycyjne sięgnęły od The Who, przez Davida Bowie i T. Rex po Dead Kennedys. Udało się to osiągnąć dzięki nieortodoksyjnemu podejściu do technik nagraniowych i eksperymentom brzmieniowym mogącym przyprawić o nerwowy ślinotok niejednego purystę. Zespół nagrał płytę, łamiącą współczesny trend produkowania gitarowego grania w sposób pop-owy, używając do tego tradycyjnych metod rodem z lat 80-tych ubiegłego stulecia. Efektem jest mocny rockowy cios w szczękę, po którym w głowie długo jeszcze będą rozbrzmiewały boskie dźwięki Elvis Deluxe.