Music inspired by synth pop of the 80 '(Alphaville) and the disco of the 70's especially the high-pitched vocals (BeeGees). Recordings are flavored by non-obvious underground mood (Ladytron, Hot Chip.) Enchanting, contagious, universal - created from the tones and rhythms of the modern house and electro.

Polyester Beat was founded in 2008.
The originator and author of the project was Piotr Szwabe aka Pisz - Danzig poet, painter. Polyester was to be a one-off musical performance and its aim the revival formulas of Sopot's poetic meeting.
Pisz invited two friends: Karol and Rob. In a short time they prepared a musical live set inspired electro and synth pop.
After the first well-received by the audience show Pisz and Rob decided to continue the project. Began work on new songs. It lasted nearly two years. It turned out that singing is the main problem. Music balancing on the border of kitsch and commercialism scaring potential singers. Salvation was a friend - Wojtek Dowgiałło opera singer, who bravely met the vocals.
Another year of bad luck haunted album. Dragged on for months mastering work. Later, personal problems have delayed its release. However, around May 2011 everything was ready.

Muzyka inspirowana synth popem lat 80' (Alphaville) a także disco lat 70' zwłaszcza falsetowymi wokalami (BeeGees). Przebojowość nagrań jest równoważona elegancko przyprawionym podskórnym underground'owym klimatem (Ladytron, Hot Chip). Porywająca, zaraźliwa, uniwersalna - ulepiona z brzmień
i rytmów, współczesnego house czy electro.


Polyester Beat powstał w 2008 roku.
Pomysłodawcą i inicjatorem projektu był Piotr Szwabe vel Pisz - gdański poeta, malarz. Polyester miał być jednorazowym performance muzycznym a jego celem ożywienie formuły sopockiego slamu poetyckiego.
Pisz zaprosił do współpracy dwóch przyjaciół: Karola i Roba. W krótkim czasie przygotowali oni koncertowy materiał inspirowany electro i synth popem.
Po pierwszym dobrze przyjętym przez publikę występie Pisz i Rob postanowili kontynuować projekt. Rozpoczęli pracę nad nowym materiałem. Trwało to prawie dwa lata. Głównym problemem okazały się partie wokalne. Muzyka balansująca na granicy kiczu i kabaretowej komercji odstraszała potencjalne wokalistki. Zbawieniem okazał się znajomy wokalista operowy
Wojciech Dowgiałło.
Kolejny rok płytę prześladował pech. Miesiącami ciągnęły się prace masteringowe. Później problemy osobiste członków opóźniały jej wydanie. Jednak w okolicach maja 2011 roku wszystko było już gotowe. Materiałem zainteresowała się wytwórnia Requiem Records.