muzycy:
Paul Lytton: percussion
Nate Wooley: trumpet, amplifier
Ikue Mori: computer [only on CD 1 - tracks 2 & 3]
Ken Vandermark: bass clarinet, clarinet, tenor saxophone, baritone saxophone [only on CD 2 - tracks 3, 4 & 5]

Editor's info:
The duo of the veteran and pioneer Paul Lytton and the innovative newcomer Nate Wooley is one of the most powerful and intriguing of these last years. They managed to revalue this old instrumental format, seeing it not only as the most basic structure of interactive improvisation but also as a kind of metonymy of all the processes and lexical resources possible in this field. That’s why after one masterpiece like “Creak Above 33” and a deeper and deeper application of their “one-to-one seeming more” ideas, they invited other musicians to join them. On stage people of several generations of the improv scene like Fred Frith, C Spencer Yeh, Ben Hall, Evan Parker and John Russell, among others, and on record musicians of the relevance of Christian Weber (“Six Feet Under”) and David Grubbs (“The Seven Storey Mountain”). At John Zorn’s The Stone they played in 2011 with Ikue Mori and two weeks later they stepped at Chicago's Hideout with Ken Vandermark, besides presenting the original duet. The recordings of those dates are now reunited in a double album that enables you to fully understand that the Lytton/Wooley partnership is the same when only the two are involved and when there’s a “special guest”. The trios with Vandermark and Mori aren’t duos plus one, and neither the duos aren’t a return to the essentials: everything is in perspective, accomplishing the old aspiration to create collective music in which the individuality of the participants isn’t damaged in any way. What a lesson!

"Ten dwupłytowy album ma wiele twarzy, bo też zabrano tu rejestracje odmiennych koncertów duetu Paul Lytton / Nate Wooley z udziałem zupełnie odmiennych artystycznych osobowości (Ikue Mori i Ken Vandermark), posługujących się w dodatku tak różnym instrumentarium jak laptop oraz saksofon i klarnet. Jakby tego było mało, pierwsza część każdej z płyt to występ duetu, a dopiero w drugiej części - trio.

Pierwsza płyta, z gościnnym udziałem specjalistki od rozmaitych elektronicznych brzmień (Ikue Mori) zarejestrowana została w nowojorskim klubie The Stone. Ten pierwszy dysk jest w moim odczuciu drogą od jednak w miarę uporządkowanego świata duetu do kompletnego dźwiękowego chaosu, który - co tu dużo kryć - ma też swoje uroki. Duet stosuje tu dużo znanych ze sceny free improv chwytów, ale - jako miłośnik raczej swingowych konstrukcji - mam wrażenie, że nie wykształca własnego muzycznego języka. Jest to uporządkowane troszkę tak, jak rozmowa między ludźmi - po pytaniu zawsze przychodzi odpowiedź, a gdy wypowiedź jest dłuższa - mamy narrację tworzącą pewną dźwiękową fabułę. Jednak rozmówcy - może błędne to wrażenie - posługują się nieco odmiennymi językami. Gdy jednak wsłuchać się w rozmowę traktując ją jak zbiór dźwięków tworzących muzykę (w oderwaniu od treści) ma to sens i swoiste piękno. Akcenty, zaśpiewy, strzępki fraz i melodii układają się w fascynującą tkankę. Czasem tworzą harmonię przez chwilkę, czasem zgrzytliwe dysonanse. Jest w tym urok i trudno się od tego oderwać.

Gdy jednak dochodzi Ikue Mori wszyscy zaczynają przemawiać jednocześnie, a o uporządkowanej w jakikolwiek sposób formie trudno mówić. Każdy zdaje się być zamknięty w małym, własnym światku i w morzu zgrzytliwych tonów trudno jednoznacznie określić spod czyjej ręki wyszedł dany dźwięk. Na tej płycie dopełnieniem muzyki jest cisza - to w niej gaśnie muzyka i odnajdujemy harmonię.

Odmienna zupełnie jest druga płyta zarejestrowana w chicagowskim Hideout'cie. T.......
more