muzycy:
Denis Fournier: drums
Nicole Mitchell: flute, alto flute, piccolo
Hanah Jon Taylor: tenor & soprano saxophones, ELV (electronic valve instrument)
Tomeka Reid: cello
Bernard Santacruz: double bass

excerpt from the liner notes
If the three compositions proposed by Denis Fournier have already been recorded, they merit to be here as resurgences, like scenarios encouraging the freedom of transformation without which free interpretation is nothing. “I often say that I don’t make improvised music, but that I improvise music. In other words, I put together there and then elements of my life, of my history, of my culture…” In other words, no structure commands the action. Every structure opens to the action (to sharing) which redefines it. On their side, Nicole Mitchell and Tomeka Reid propose, one a musical treasure trail (Pathways), in phases and superposed phrases, the other a lament which is also a homage (Prayer for Wadud), beginning solemnly, elevatory, but dispersing like the cellist Abdul Wadud who still lives isolated from the world. Because if the album starts briskly, it finishes through several series of halos - once reaching Prayer for Wadud and La Voce de la Luna which takes its name and its indolence from Federico Fellini’s last film, itself inspired by a book by Ermanno Cavazzoni entitled Il Poema dei lunatic - The Lunatics Poem…Or how to show that things and beings are never what they appear to be, never only, never complete without the imagination which completes them and glorifies them.
by Alexandre Pierrepont

opis wydawcy
Amerykańsko-francuski projekt WATERSHED perkusisty Denisa Fourniera powołany został do życia podczas festiwalu Jazz a Junas.
Z okazji edycji 2011 roku festiwali Jazz a Junas oraz Radio France i Montpellier, perkusista Denis Fournier zaprosił do Francji wielu muzyków z Chicago, głównie związanych z AACM (Association for the Advancement of Creative Musicians), legendarnym kolektywem muzyków, aktywnym od 1965 roku. Wówczas powstał pomysł jedynego w swoim rodzaju projektu WATERSHED – łączącego na bazie bluesa i kolektywnej improwizacji doświadczenia awangardy z Chicago i Francji. Nazwa zespołu pochodzi z wiersza francuskiego poety Rene Chara, który mieszkał na terenie rozlewisk wodnych, co było inspiracją do jego wielu wierszy z tomiku „Fureur et mystere”.

Do współpracy Denis Fournier zaprosił muzyków z dwóch pokoleń AACM – wiolonczelistkę Tomekę Reid i flecistkę Nicole Mitchell, które debiutowały w latach ‘90 oraz multiinstrumentalistę Hanah Jon Taylora, z którym perkusista koncertował już w latach ‘80, w czasach, kiedy wraz z rosnącą popularnością Ethnic Heritage Ensemble czy Art Ensemble of Chicago AACM stawał się Europie rozpoznawalną marką. Skład uzupełnił kontrabasista z Francji Bernard Santacruz

Tak o projekcie wypowiada się Denis Fournier:

To prawdziwa przygoda, w sensie kolektywnym. W moim życiu możliwości tworzone przez kolektywy miały zawsze duże znaczenie, zaś fakt, że muzycy stanowią część organizacji takiej jak AACM, odpowiada w pełni moim poglądom politycznym. Zawsze podziwiałem Art Ensemble of Chicago i artystów AACM. Ten projekt jest marzeniem zrodzonym z potrzeby interakcji muzycznej oraz zbiorowej inwencji w oparciu o korzenie bluesa. Muzyka kreatywna jest afirmacją moje postawy wobec życia i świata.