muzycy:
Andrea Parkins: accordion
Ches Smith: drums
Mary Halvorson: guitar
Tim Berne: alto saxophone
Tony Malaby: tenor saxophone

Gapplegate Music
The world of improvised music does not guarantee a predictability. That is what can generate excitement, especially if you are “in on the ground floor,” at the gig or otherwise bearing witness to new sounds, in person or captured in a recording. Ches Smith and These Arches have that “ground floor” feel these days, especially on their new, second release Hammered (Clean Feed 270). The album features compositions by the leader and the band is of the all-star avant sort: Ches on drums of course, then Tim Berne on alto, Tony Malaby on tenor, Mary Halvorson on guitar and Andrea Parkins on accordion and electronics. Andrea may be a lesser-known member, but her accordion goes a long way to distinguishing this group’s sound. So what is that sound? It’s avant and very lucid, solid-rock inflected but stratospherically bound. Given the world-class caliber of these improvisers, it is all-over inspired. The compositions and Ches’ forward moving and forward looking drumming give direction and the band follows suit. Sometimes (maybe because of the sound of the accordion but also the compositional spin) it has an almost village folkiness to it, though it gets very outside. If Stravinsky, Hendrix and Dolphy lived in that village, their children might sound like this!! Everybody has encountered recordings that featured a interesting, even great lineup of players that brought on expectations of great music, then found some disappointment when listening. This is NOT one of those recordings. There are so many stylistic strains that go into the final makeup of the music, the piecing-together is so well conceived and skillfully executed, yet so unexpected, you need to ear-hear this one a couple of times before you get smitten. And hey, I am smitten with this one. Ches shows us that he is a bandleader and composer of much talent. I hope this exceptionally supercharged combination of players can keep going as a unit. .......
more

To może być jedna z najciekawszych płyt 2013 roku. Kwintet wybornych muzyków, wciągająca, złożona struktura poszczególnych kompozycji i doskonałe wręcz porozumienie między muzykami, które może być efektem wyłącznie długiego, artystycznego "wspólnictwa" piątki muzyków.
Łatwość rejestrowania i publikowania nagrań sprawiła, że mamy obecnie wielki nadmiar płyt, w wersji tradycyjnej czy też elektronicznej. Duża ich część jest bez wartości, sami muzycy zdają się wypierać je ze swojej pamięci.
Członkowie formacji Ches Smith and These Arches, która wydała właśnie drugi album pod tytułem "Hammered", nie dość, że nie powinni o niej zapominać, to gorąco ich namawiam, aby kontynuowali pracę, której dotychczasowe efekty są już zachwycające.

Krótko o bohaterach zdarzenia, "najmłodszym" nabytkiem formacji jest Tim Berne, który pojawił się w zespole niecałe dwa lata temu. Saksofonista altowy, uczeń Anthony'ego Braxtona i Juliusa Hemhpilla należy do najbardziej twórczych przedstawicieli nowojorskiej sceny downtown. Berne ze Smithem znają się od kilku lat, na ubiegłorocznej płycie Berne'a dla ECM Records "Snakeoil" Smith zasiadł za perkusją.
Andrea Parkins, tutaj na akordeonie i elektronice, najbardziej znana z długoletniej współpracy z trio Ellery Eskelina. Na scenie awangardowej elektroniki aktywna od początku lat 80. Ze Smithem grała wielokrotnie, choćby w Trio Convulsant (Trevor Dunn/Andrea Parkins/Ches Smith).
Saksofonista tenorowy Tony Malaby to kolejny muzyk z artystycznym ADHD, prowadzi kilka swoich zespołów, współpracował z gigantami sceny improwizowanej jak Mario Pavone, Marty Ehrlich, William Parker, Paul Motian czy Michell Portal. Malaby ze Smithem spotyka się w Cello Trio/Quartet.
Gitarzystka Mary Halvorson przebojem wdarła się do pierwszej ligi jazzowych improwizatorów, wprowadzona do niej niejako przez Anthony'ego Braxtona, w którego zespole debiutowała ponad dziesięć lat temu. Ze Smithem Halvorson współpracuje od kilku.......
more