Trzy lata po sukcesie albumu Bachowskiego i po wycieczce w rejony muzyki Nino Roty, akordeonista Richard Galliano powraca do baroku, poświęcając swój nowy album muzyce Antonia Vivaldiego.
Mimo że Galliano twierdzi, że „nie dochodzi do przerwania ciągłości muzycznej linii prowadzącej od Bacha, przez Rotę, do Vivaldiego”, to miał jednak obawy przed sięgnięciem po słynne Cztery Pory Roku. Onieśmielała go mnogość istniejących nagrań i interpretacji tego legendarnego utworu, w tym przez największych artystów na świecie, jak Anne Sophie Mutter czy Gidon Kremer.
Nowy projekt ma w sobie wszystko, co może zapewnić mu sukces: popularną kompozycję i popularny instrument.
Richard Galliano postawił więc na czystość i prostotę, aranżując tę kompozycję na akordeon i kwartet smyczkowy. „Podczas opracowywania, trzeba tworzyć, ale jednocześnie trzeba wiele skracać lub po prostu eliminować, by wydobyć z dzieła to, co najważniejsze”.
Cztery arie z oper Vivaldiego, również obecne na płycie, w tej samej aranżacji co Cztery Pory Roku dopełniają całości projektu.