4 Ocean Europy
Flexible Orchestra – Robert Kurdybacha – conductpr
5 Miedziane Niebo
Katarzyna Dziewiątkowska-Mleczko – vocal
Mateusz Ryczek – live electronics
6 Metasonora
Orkiestra Muzyki Nowej, Szymon Bywalec – conductor
“Planetony” are tons of tones. Mateusz Ryczek has beaten the (Solar) System (Rings of Saturn, Neptune, the Ocean of Europe). However, in the centre of his own system there is order,a “pre-established harmony”. In most cases it is the Lucas numbers (each number is the sum of two previous ones: 2, 1, 3, 4, 7, 11, 18, 29, …) the so-called golden ratio (1.61803). This is the number in which all pairs of Lucas numbers (11:7, 18:11, 29:18 etc.) and artists converge. Some who tried doing it before Ryczek were Phidias, Botticelli, Le Corbusier, and Xenakis. The composer also uses the silver ratio (0.4142), as well as a whole range of golden, silver, copper, iron, and bromine chords smelted by himself. Transforming abstract mathematical laws into concrete frequencies, Ryczek is a double creator: not only does he generate compositions but also the material, the fabric of his astral bodies, the planetones. (Kacper Podrygajło)
1 Strzępy snu
Judith Le Monier – skrzypce
Jakub Nowak – skrzypce
Maria Jadziewicz – altóka
Dariusz Dzudzinski – wiolonczela
Planetony to tony tonów z czaszkoskłonu Mateusza Ryczka. Mateusz ma układy w Układzie Słonecznym (Pierścienie Saturna, Neptun, Ocean Europy), jednak jego własny układ za słońce ma ŁAD. By kompozycja była ładna, w jej DNA musi tkwić jakaś „harmonia przedustawna”. Szczególnie często jest to ciąg Lucasa (każda kolejna liczba jest sumą dwóch poprzednich: 2, 1, 3, 4, 7, 11, 18, 29, …) oraz tzw. złota proporcja. Złota proporcja to liczba równa 1,61803…, ku której ciążą elementy ciągu Lucasa (11:7, 18:11, 29:18 etc.) i artyści – przed Mateuszem Ryczkiem m.in. Fidiasz, Botticelli, Le Corbusier i Xenakis. Kompozytor posługuje się także srebrną proporcją (0,4142) oraz całą serią wytopionych przez siebie akordów: złotym, srebrnym, miedzianym, żelaznym i bromowym. Przekładając abstrakcyjne prawa matematyczne na konkretne częstotliwości, M. Ryczek jest twórcą do kwadratu: powołuje do życia nie tylko utwory, ale i tworzywo, tkanki swoich ciał astralnych, planetony.