muzycy:
Joey Baron: Drums
Trevor Dunn: Bass
John Medeski: Piano
Kenny Wollesen: Vibraphone

Editor's info:
Zorn’s work has been deeply influenced by the work of Gysin and Burroughs, beginning in the late ’60s when he first became aware of their art, writing and revolutionary techniques of third mind collaboration. Dreamachines celebrates this connection with nine compositions combining the quirky atonality of Zorn’s classical music, the cut-up techniques of Naked City and the soulful lyricism of the Masada songbook. A companion piece to Nova Express (2011), the music is incredibly varied and jumps from tonality to atonality with dramatic surprise. Another complex and intense program of modern chamber music performed by an all-star quartet of virtuosos from Zorn’s inner circle.

freejazz-stef.blogspot.com, Rating: * * * *:
Lately Karlsruhe’s art museum ZKM presented a large show on the works of William Burroughs with a lot of wonderful exhibits including the famous dream machine, a device he developed with Brion Gysin, who defines it as “a cylinder with holes in it attached to a record-player turntable. In the middle of the cylinder sits a light bulb. The turntable is set to spin at 78 RPM. Subjects sit in front of the cylinder and close their eyes. The light shines through the holes in the spinning cylinder and flickers on the eyelids.” If you keep looking into it (no matter if you have your eyes closed or not), it has a weird but pleasant psychedelic effect.

John Zorn’s work has been influenced by a lot of non-musical stuff and the ideas of Brion Gysin and William Burroughs, their writing and their revolutionary techniques of third mind collaboration are definitely among them. Dreamachines picks up Burroughs’ and Gysin’s innovative style, the absence of linear stories, the cut-up technique and their fascination for so-called routines and neologisms. Especially the cut-up technique has always been a crucial element of Zorn’s music (to the extreme in.......
more

esensja.stopklatka.pl:
Tu miejsce na labirynt . . . : Burroughs i Zorn na tropie snów i marzeń

Kolejna wydana przez Tzadik Records płyta Johna Zorna, na której usłyszeć możemy „jedynie” muzykę słynnego amerykańskiego saksofonisty. On sam ograniczył się, co zresztą czyni dość często, do roli aranżera i producenta. Ale też trudno się temu dziwić, skoro do studia zaprosił muzyków tej miary, co John Medeski, Kenny Wollesen, Trevor Dunn i Joey Baron. To właśnie oni – a każdy z nich jest przecież wielką gwiazdą jazzu – zadbali o wysoki poziom „Dreamachines”.

Dla Johna Zorna to żadna nowość; podobne praktyki stosuje już od lat. Udostępnia swoje studio muzykom, którzy z przebogatej „biblioteki” autora wybierają najbardziej odpowiadające sobie kompozycje – niekiedy starsze, niekiedy nowsze, bywa, że premierowe, ale i takie, które pojawiły się już na wcześniejszych płytach – rejestrują je, a Zorn, korzystając z możliwości, jakie daje mu kierowanie Tzadik Records, publikuje je potem pod własnym nazwiskiem. Tym samym przypomina twórców muzyki klasycznej, nierzadko ograniczających się właśnie do dostarczania nowego materiału, który trafia następnie w ręce innych wykonawców. Amerykanin idzie jednak krok dalej – zachowuje bowiem pełną kontrolę nad tym, kto i w jaki sposób potraktuje jego dzieło, biorąc na swoje barki nie mniej odpowiedzialne od instrumentalisty role aranżera, producenta, w końcu także wydawcy. Ma więc pełne prawo, aby na okładce widniało właśnie jego nazwisko. Choć, gwoli ścisłości, akurat na „Dreamachines” pojawia się tylko tytuł. Że jest to album Johna Zorna, dowiadujemy się dopiero, gdy spojrzymy na tył opakowania.

Do pracy nad „Dreamachines” kompozytor zaprosił muzyków, z którymi w różnych konstelacjach współpracuje od dawna. Najstarszy z całego grona perkusista Joey Baron (rocznik 1955) nagrał z Zornem już kilkadziesiąt.......
more