muzycy:
Angelica Sanchez (p)
Wadada Leo Smith (t)

Editor's Info:
A duo is the most intimate of encounters in jazz – such a tete-a-tete demands rare communication, forcing each player to open up, unable to rely on group interplay. The duo of pianist Angelica Sanchez & trumpet great Wadada Leo Smith is a special relationship, new yet not new. Sanchez has been part of two Smith-led projects, the Golden Quartet and Organic, and their duo relationship arose naturally out of their past encounters. Following several all-improvised concerts together, Sanchez and Smith have created their first album together with Twine Forest, the ravishing result of improvisational communion in the studio. Smith’s tone is like silver – glinting off Sanchez’s chords and lines, glowing in resonance with the strings of the piano. TheLos Angeles Times has said that Smith – who was nominated for a Pulitzer Prize last year – “not only recalls Miles at Davis at his most uncompromising but also builds upon his legacy to the point where such comparisons lose meaning.” And The New York Timeshas said: “In her piano playing and compositions, Angelica Sanchez seeks out the lyrical heartbeat within any avant-garde storm,” while All About Jazz has called her “a perceptive composer and cunning improviser.”

About her partnership with Smith, Sanchez says: “You can really get to know another musician playing in a duo – and it has been an amazing experience with Wadada. I get lost in his sound. He’s acutely sensitive to the piano, playing to the instrument –into it literally sometimes, so that when I leave the sustain pedal down, we get these wonderful vibrations; but also in a larger, cosmic sense with the way he plays to the idea of the piano and what it can do. We get an expansive sound together. He’s also such a master improviser, having developed his own language over the years – this unique voice. When I play with Wadada, he .......
more

Nie pierwsze to muzyczne spotkanie Angeliki Sanchez, nowojorskiej pianistki oraz Wadady Leo Smitha, trębacza-legendy, niegdyś jednego ze współzałożycieli AACM-u, od lat człowieka-instytucji, niezwykle skromnego i zupełnie niezabiegającego o jakąkolwiek popularność. Spotkali się i nagrywali - ale w większym składzie - kilka laty, podczas pracy nad albumem Leo Smitha "Heart's Reflection". I od samego początku było tak, jakby ich muzyczne serca biły wspólnym rytmem.

Tamten, pierwszy ich "wspólny" album odwołuje się do muzyki Milesa Davisa z tzw. okresu elektrycznego. A tutaj mamy oto dwoje muzyków rozkochanych w akustycznym brzmieniu swoich instrumentów, starannie - tak w kompozycjach (wszystkie one wyszły spod pióra Angelici Sanchez), jak i improwizacjach - unikają melodycznych aspektów muzycznego dialogu.

Zresztą, mimo iż opisane, jako kompozycje, poszczególne utwory mają bardzo mało kompozycyjnych składowych - rytm tu jest dowolny, melodyki i powtórzeń właściwie brak. Słuchając tych niespiesznych form, ma się wrażenie, iż raczej została ustalona struktura, a może i faktura poszczególnych utworów, a niezapisane konkretne akordy dźwięki. Jest za to liryzm, ale taki jakby poza muzyczną treścią, raczej wypływający z samego brzmienia instrumentów niż z określonej, konsekwentnie realizowanej narracji.

I to współbrzmienie fortepianu i trąbki, ale nie jakiś dowolnych instrumentów - konkretnych: fortepianu Angeliki Sanchez i trąbki Wadady Leo Smitha przesądza o wyjątkowości tego nagrania. Inaczej niż w muzyce klasycznej gdzie często niezwykle ważne jest, co gramy - tutaj to ma znaczenie drugorzędne. Liczy się kto gra, jego indywidualne brzmienie, sound, zestawione z innym, równie niezwykłym i charakterystycznym. Angelica omija wszelkie kataklizmy i burze tak charakterystyczne dla awangardowej muzyki, a Smith gra swym cudownym, ciemnym dźwiękiem niezwykle skupione frazy. I choć trębacz de facto pełni tu rolę sidemana - bez niego to.......
more