Za szyldem Lo-Fang kryje się mieszkający w Los Angeles Matthew Hemerlein, klasycznie wykształcony skrzypek, wiolonczelista, basista, pianista i gitarzysta, który sam zagrał na wszystkich instrumentach i zaśpiewał na swoim płytowym debiucie zatytułowanym Blue Film.

Album powstawał podczas jego licznych podróży po całym świecie. Jego pasja do tworzenia muzyki zawiodła go do Kambodży, Bali, Londynu, Nashville, a także Tokio, gdzie grał z lokalnymi muzykami. Nagrywał w drodze, w pokojach hotelowych, wszędzie tam gdzie akurat czuł wenę. Całość dokończył w legendarnym Capitol Studios w Los Angeles, pod okiem producenta Francoisa Tetazy (Gotye). Ten pełen detali album jest zakorzeniony w muzyce elektronicznej, R&B, klasycznej, folkowej, a wszystko pokazane jest z popowej perspektywy. Gęste rozwiązania wokalne błyszczą jak obsydian - napisał na temat zbierającej pozytywne po obu stronach Atlantyku płyty Dazed & Confused.

Jak mówi sam Hemerlein, punktem wyjścia dla stworzenia albumu był mix-tape zatytułowany Blue Film z 2009 roku, będący zbiorem piosenek z rożnych miejsc i stanów umysłu. Look Away to zjawiskowa i psychodeliczna piosenka w szybkim tempie, z rozbudowaną pod względem instrumentów smyczkowych częścią środkową. #88 zaczyna się spokojnie, by zmierzać w stronę orkiestrowego rozmachu. Z kolei utwór Boris z repertuaru BOY dodaje płycie mroku. Podobnie jak interpretacja You're The One That I Want z filmu Grease, który napędza tęsknota i poczucie zagrożenia. Myślę o nich jak o filmowych remake'ach. Wziąłem tę samą historię, ale wszystko dookoła jest inne - brzmienie, kolory, tempo. Podobnie było z Christopherem Nolanem i jego wersją „Batmana". Blue Film promują utwory #88 i Boris, które jesienią zeszłego roku pojawiły się zarówno na cyfrowym, jak i winylowym singlu. Ponadto, do otwierającego album utworu Look Away, powstał dwuczęściowy teledysk, którego reżyserem jest Grant Singer.