muzycy:
Abdelhai Bennani: tenor saxophone
Itaru Oki: trumpet
Alan Silva: synthesizer
Makoto Sato: drums

freejazzblog.org - * * * * 1/2:
Sometimes good stuff gets missed, even by the most voracious free jazz listeners. And here I must apologise for all the albums that remain unreviewed. This was one of them, and scanning through all the 2012 lists of albums which did not get reviewed, it got my attention. I listened to it again, and again, and again, and wondered why it never got reviewed.

The band is Abelhai Bennani on tenor, Itaru Oki on trumpet, bugle and flute, and Makoto Sato on drums. Alan Silva joins on synthesizer on three tracks.

The first CD is performed by the trio. Tenor and trumpet engage in open dialogues, full of stories to tell, some hesitant, some conversational, some jubilant or angy, with Sato not only underpinning, but adding to the intensity of the moment, changing, moving and propulsing the horns in different directions. The tracks appear to be "written" by Bennani, with only one pieces credited to all three musicians, but one might wonder what the writing has been about, since nothing as much as two consecutive notes form a repeated pattern. Every sound is new, fresh, authentic, as the album's title suggests.

This is musical freedom at its best. Especially the quiet pieces, like "Tribe", on which a slow deep tenor is interrupted by joyous bamboo flute, and rumbling on the skins by Sato. It is primal, open, welcoming notes as they sprout out of the instruments, without force, with being forced, almost without intention, as if by themselves, out of an organic or natural necessity.

The second Cd introduces Alan Silva on synths, but don't expect any style collusion with the freshness of the acoustic format. Silva adds quiet supporting tones, often quite inobtrusive, accentuating and almost flirting with the acoustic sounds, offering dark undertones, bass-like, on piano one track.

I cannot say it differently, this is quiet, cautious, intense organic music, full of depth .......
more

"Ta płyta, a raczej dwupłytowy album, chociaż sygnowana czterema nazwiskami wybitnych (chociaż nie bardzo znanych) osobowości, naprawdę pozostaje w dużej mierze autorskim projektem saksofonisty Abelhai Bennaniego. To on bowiem jest autorem wszystkich kompozycji - jak głosi adnotacja na płycie. To jednak, co jest "komponowane", a co improwizowane może być tu jednak problematyczne. Cały czas obcujemy z wciąż nowymi dźwiękami, a partie raz zagrane nie powracają w żadnej, choćby i przetworzonej formie. Zupełnie jak w tytule płyty.

Pierwsza płyta nagrana została trio - saksofon / trąbka (lub flety) / perkusja. Dopiero na drugiej płycie do tria dołącza Alan Silva- jak już chyba zdążyliśmy się przyzwyczaić bez kontrabasu, ale za klawiszami syntezatorów i różnego rodzaju elektroniki. W trio na pierwszy plan wysunięty jest saksofon oraz trąbka/flety, na których gra Itaru Oki. Te dwa instrumenty prowadzą tu otwarty dialog, czasami z dużą intensywnością, której przydaje jeszcze raczej pozostający w tle Makoto Sato. Perełką prawdziwą jest tu kompozycja "Tribe", o dosyć wyciszonym charakterze, gdzie w partie tenoru lidera wplecione są głębokie dźwięki bambusowego fletu.

Także druga płyta pozostaje w podobnym nastroju - Alan Silva z wielkim wyczuciem akustycznej muzyki partnerów akcentuje ciemne barwy brzmienia w niskich raczej rejestrach. Jego elektroniczne improwizacje i preparacje pozostają pięknym, wyciszonym tłem dla poczynań pozostałych członków zespołu. Podchodzi to tego ostrożnie, jakby nie chciał zburzyć cudownej harmonii triowego nagrania, a tylko raczej ją wzbogacić.

Raczej wyciszona, pełna piękna i głębi muzyka. Koniecznie!"
autor: Marcin Jachnik