powyżej okładka wersji winylowej




https://youtu.be/fLrAAW5VxOg
https://youtu.be/CRiV1D3iqYA
https://youtu.be/_WE0LDYlNbk


Pall Jenkins – vocals, guitars, synths, etc.
Tobias Nathaniel – piano, guitar, organ, etc.
Joe Plummer – drums
Jimmy LaValle – bass guitar
Matt Resovich – violin

editor's info:
The Spell is the most fitting name yet for a Black Heart Procession record. True, One and Two and Three have economy on their side, and Amore del Tropico nodded toward the intrigue within. But The Spell nails it. Spells are cast over a person, a love affair, a nation, a world; they enchant and entrap, disorient and delude. They are the heart of this record, both the webs they spin and the snap that occurs when they’re broken. And there is no better word to describe the spooky intoxication of The Black Heart Procession’s sound. Theirs is the sound of driving at night across the West. Like the wide-open landscape, this is music that knows how to be both desolate and lush. And it knows that while sadness pulls you down, discontent pushes you forward. So the Procession never stops. Here, a song’s 6/8 beat will pull you into a moody seductive waltz and next, the violin and piano evoke the house band of a lonesome cabaret with the lights turned low. Then the strings stop their mournful crying and shift into a propulsive thrum, and now we’ve got the pedal to the metal and we’re heading straight down the open road into a cinematic twilight. There’s an echo and a vastness, a sound big enough to fill the night, larger than life. A soundtrack to that midnight drive alone, ghost towns of the heart flickering back to life. This is a band who knows that darkness takes many forms: despair and confusion, yes, but also shelter, escape, and beauty. Hope is held like smoke in the lungs, dizzying and burning. The Black Heart Procession is exactly what their name says they are: a cavalcade of foreboding tenderness. The Spell is cast.

Jednym z najważniejszych akcentów 25-lecia wytwórni jest planowana premiera najnowszej płyty zespołu Black Heart Procession - mistrzów nostalgii i melancholii rockowej spod znaku Lampchob, Tindersticks i Nicka Cave’a.



Urzekające melancholijnym pięknem opowieści o swym introwertycznym świecie snute są z niesłychanym dla tego nurtu rozmachem i konsekwencją. Głównym atutem The Black Heart Procession pozostaje nadal ich zupełnie niepowtarzalny styl – wokalista Pall Jenkins z jego rozedrganym śpiewem i przejmującymi tekstami potrafi roztopić najbardziej lodowate serca nie tylko fanów rocka.

Dziennik;
"...Zespół z San Diego opublikował właśnie swój piąty album, a w Polsce niewielu o nich słyszało. Warto to zmienić. Ich ballady pełne są smaczków estetyki americana niczym z najlepszych utworów Lambchop, melancholijnym wdziękiem konkurować mogą z Tindersticks, a mroczną pasją dorównują songom Nicka Cave'a. Tyle, że przy tym wszystkim Black Heart Procession pozostają sobą. W ich piosenkach koloryt Południa spotyka klimat niczym z berlińskiego kabaretu, a wszystko to unosi rockowy nerw. Cztery lata temu wydali swe arcydzieło Amore del Tropico, ale na początek znajomości The Spell sprawdzi się znakomicie..."[Rafał Księżyk]

Opis wydawcy:
The Spell is the most fitting name yet for a Black Heart Procession record. True, One and Two and Three have economy on their side, and Amore del Tropico nodded toward the intrigue within. But The Spell nails it. Spells are cast over a person, a love affair, a nation, a world; they enchant and entrap, disorient and delude. They are the heart of this record, both the webs they spin and the snap that occurs when they’re broken. And there is no better word to describe the spooky intoxication of The Black Heart Procession’s sound. Theirs is the sound of driving at night across the West. Like the wide-open landscape, this is music that knows how to be both.......
more