https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_l7JD_obM619X0FBS5pmZvOCDjjA3XUYRs

Robert Spurr Weston IV (bass, voc)
Todd Stanford Trainer (drums, voc)
Steve (none) Albini (guitar, voc)

Opakowaniem płyty jest tekturowe pudełko z taśmy szpulowej.

Albini i jego minimalistyczne, chicagowskie trio będą "kuratorami" tegorocznej edycji (kwiecień 2002, Londyn) znakomitego festiwalu "All Tomorrow's Parties"

Wojtek Kozielski (Antena Krzyku 5/2000):
"Długo czekałem na tę płytę. Sami muzycy określili Shellac Record #11 jako najbardziej "uduchowioną". W pierwszej przeczytanej przeze mnie recenzji w "New Musical Express" pojawiła się opinia, że to najlepsze dzieło w dorobku Albiniego. W końcu wizyta w sklepie płytowym i trzy dni niecierpliwego oczekiwania na moment, kiedy w końcu płyta wyląduje w moim odtwarzaczu. Później było już tylko olśnienie - mogę tylko w tym miejscu powtórzyć za Albinim: "To nie jest żadna cholerna metamorfoza. To jest prawdziwe".
Sześć lat po premierze "At Action Park" Shellac złapał drugi oddech, a "1000 Hurts" to płyta ze wszech miar doskonała! Zwłaszcza że jest to pozycja znów inna od poprzednich. Pierwszy kontakt z krążkiem nieco mnie zaskoczył bardziej "piosenkowymi" kompozycjami - "Song Against Itself", "Prayer of God" czy "Canaveral" to niemal klasyczne rockowe kompozycje, zagrane jednak za pomocą wypracowanej przez Shellac metody. Słychać w nich ostrą jak brzytwa gitarę Albiniego, transowe pochody basowe Westona i perfekcyjne perkusyjne zagrywki Trainera. Z drugiej strony, formacja nadal z żelazną konsekwencją dekonstruuje schemat gitarowego rocka. Więcej - robi to w niepowtarzalny i perfekcyjny sposób. Przykłady? Chociażby "Mama Gina" - utwór rozpoczyna melodeklamacja Albiniego z monotonnie dudniącym basem Westona w tle. Napięcie stopniowo narasta, aby w finale zostało przerwane wgniatającą w ziemię kaskadą ostrych gitarowych riffów. "Ghost" to bluesowa melodia opleciona gitarowymi sprzężeniami, "Watch Song" brzmi jak Shellac z pierwszej płyty, a w "Shoe Song" pobrzmiewają echa klasycznego minimal rocka a'la Slint. Co więcej - o każdej z 10 kompozycji można powiedzieć, że jest absolut.......
more