editor's info:

AW CMON and NO YOU CMON - as LAMBCHOP's enigmatic focus Kurt Wagner has named them - are separate albums. They are to be treated as separate entities, hence the fact that they are not being released as a double album. The two albums were birthed by the same creative process, however, hence their simultaneous release bound together.
"The origins of this concept," explains Kurt, "are rooted in the idea of writing a song per day over extended periods of time that varied from weeks at a time to months in succession. This lasted from the summer of 2002 through the winter of 2003. My idea was to simply sit down and write one complete song each day. This sounded easier than it turned out to be, but the process allowed for the opportunity to make certain creative decisions quickly and decisively, thereby keeping things fresh and, for the most part, short. It was one of the most enjoyable creative periods of my life. For the first time I had the freedom of uninterrupted time to try this. Some days things happened very quickly, and some days they moved incredibly slowly. I found the best results formed themselves quickly, and rarely was I able to come back to ideas at a latter date and have any success in changing or refining them. By April 2003 I ended up with a butt load of material, of which a small percentage is represented on these two records."
"During this song per day period," Kurt continues, "LAMBCHOP was approached by the San Francisco International Film Festival to come up with a live score to be performed during their 2003 festival. The film that they asked us to consider was F.W. Murnau's 1927 silent film Sunrise. It seemed like the perfect outlet for me to utilize some of this material that I had been working on. And so it began that I started selecting songs from the song per day period of time to be included in the score. It is from the Sunrise score that many of the songs found on both AW CMON and NO YOU CMON were s.......
more

"(...) Na Aw C'mon - No, You C'mon znajdziemy wszystko do czego Lambchop nas przyzwyczaił: dziwacznie, nietypowo frazowane melodeklamacje Wagnera (chociaż czasami eksperymentuje z głosem), ironiczne, błyskotliwe opowieści osnute wokół życia na amerykańskiej prowincji, urokliwe, nostalgiczne quasi-westernowe melodie, bogata instrumentacja, przestrzenne aranżacje.
Jednak w tym nu-country znajdziemy również trochę nowinek: hardrockowy Nothing Adventurous Place - najostrzejszy numer w historii zespołu, The Gusher - bossa nova z wplecionym riffem z Paranoid Black Sabbath, Shang A Dang Dang - coś pomiędzy popem, tańcem i country czy Jan. 24 - oparty na motorycznym, "zapętlonym" solo fortepianu. (...)
Można się spodziewać, że muzyka zespołu z Nashville będzie rozwijać się (...) w stronę lekkich, akustycznych, przestrzennych kompozycji. Lambchop coraz bardziej oddala się od swych countrowych źródeł, tworząc własną niepowtarzalną jakość, coś, czego nie sposób pomylić z niczym innym."
Marcin Pawelec, Lampa#1 "(...) Najdziwniejszy zespół country, jaki kiedykolwiek powstał w Nashville, idąc w ślady ostatniej perełki "Is A Woman", plecie swoje intymne symfonie, rozczulająco delikatne i zachwycająco rozedrgane wszechobecnymi smyczkami.
Nieśpieszne wokale Wagnera oprawne w barokowe alt-country zachwyca pełnią niczym stare, długo odkrywane płyty JJ Cale'a - nieprawdopodobnie świadoma instrumentacja, rozważna dbałość o każdy element, piosenki do innych niepodobne." Maciek Sienkiewicz, Fluid "Trudno się oprzeć wrażeniu, że jedna płyta w zupełności by tu wystarczyła. Zwłaszcza że "Aw C'mon" jest zdecydowanie lepsza. Gdyby jednak potraktować "No You C'mon" osobno i słuchać jej oddzielnie, nietrudno także i ją docenić. Spotkałem się z recenzjami mówiącymi, że od płyty "Nixon" Lambchop wciąż grają to samo. Innymi słowy - że przestali się rozwijać. Mam na to tylko jedną odpowiedź: daj Boże wszystkim artystom taki brak rozwoju!" Grzegorz Hoffmann, clubber.pl
.......
more