ADAM PIEROŃCZYK – saksofony sopranowy i tenorowy
ADRIAN MEARS – puzon, didgeridoo
ANTHONY COX– kontrabas
KRZYSZTOF DZIEDZIC – perkusja

Poland’s premier saxophonist, Adam Pierończyk, displays a broad range of talents in this concert recording, as well as a background of captivating diversity. That Pierończyk is a Master of the highest technical level on both of his saxophones (he plays tenor and soprano) – and that the world of concert halls, festivals, recording studios and the international artistic community is familiar to him like it is to few others – is generally known. Listening to these CD’s, however, one also gets a sense of exploring a soul, a variety of interests, inspirations– both conscious and unconscious, as well as an individual awareness of a beautiful sound, along with a gamut of authentic experiences. The first two pieces have folk themes, though they needn’t necessarily be associated with Slavic folklore. The expressiveness and fantasy that are instilled in their improvisational portrayals are purely poetic, yet also have a jazz intensity to them. The piece “Tranquil Prestidigitator” resounds with the oriental melodiousness of the soprano saxophone, set against the vibrant droning of the didgeridoo (an ancient indigenous Australian wind instrument). “Copernicus” is an extensive solo portrait of each of the four musicians, in which the wind players offer an amazing display of the more uninhibited articulation that has been developed on such instruments from 1960 onward. “Storks of Marrakech” is primarily a duet of the two wind instrumentalists; a quasi-modal piece which relates to a pair of undulating basic tones. Pierończyk dedicated this piece to the storks on the fortifications in Marrakech, though the statement is important to him that none of the titles bear any connection to the music. “Andalusian Garden” and “If I Ever Saw the Seashore…”, in turn, are successive showcases for the soloists. “Muniak & Pierończyk”, on the otherhand, is a huge surprise, as its theme.......
more

Czołowy polski saksofonista, Adam Pierończyk, prezentuje na tym koncertowym nagraniu zniewalającą różnorodność talentów i doświadczeń. Ogólnie wiadomo, że Pierończyk jest jednym z największych mistrzów techniki gry na obu swoich saksofonach (tenor i sopran), a świat festiwali, sal koncertowych, studiów nagrań i międzynarodowych kontaktów jest mu bliski jak mało komu. Słuchając tego albumu ma się jednak również wrażenie odkrywania duszy, wielorakich zainteresowań, świadomych i nieświadomych inspiracji, indywidualnego zmysłu pięknego brzmienia połączonego z pełnią prawdziwych przeżyć. Dwa pierwsze utwory mają tematy ludowe, przy czym niekoniecznie trzeba od razu myśleć o folklorze słowiańskim. Wyrazistość i fantazja przeobrażeń zastosowane przy ich opracowaniu w improwizacji to czysta poezja i zarazem intensywność jazzu. Utwór „Tranquil Prestidigitator“ rozbrzmiewa orientalną melodyką saksofonu sopranowego osadzoną na grzmiących dźwiękach Didgeridoo (instrument dęty australijskich aborygenów). „Copernicus“ to wielki portret solowy wszystkich czterech muzyków, przy czym instrumenty dęte dają oszałamiający obraz swobodniejszej artykulacji, rozwijanej od 1960 roku. „Storks of Marrakech“ jest przede wszystkim duetem obu muzyków grających na instrumentach dętych, quasi modalnym, odniesionym do dwóch rozkołysanych tonów podstawowych. Pierończyk poświęcił ten utwór bocianom na fortyfikacjach Marrakeszu, ważne jest dla niego jednak stwierdzenie, że żaden z tytułów nie ma związku z muzyką. „Andalusian Garden“ i „If I Ever Saw The Seashore…“ to znowu popisy solistów. „Muniak & Pieronczyk“ jest natomiast wielką niespodzianką, ponieważ temat ulokowany jest klarownie w końcowej fazie bebopu i obudowany aluzjami do Johna Coltrane’a oraz etosu kolektywnej improwizacji.”

Ulrich Olshausen, Frankfurter Allgemeine Zeitung