muzycy:
Orrin Evans: piano
Eric Revis: double bass
Nasheet Waits: drums
special guests
Oliver Lake: alto saxophone
Marc Ducret: guitars

Violently, this album begins violently, it's unavoidable, even though the music itself can never be as violent as the subject matter it evokes, it creates the similar effect Frantz Fanon aimed at in “The Wretched of the Earth”…
…Introducing pianist Orrin Evans is recalling he studied with Kenny Barron, amongst others, before playing with an array of talents from Bobby Watson to Mos Def. Introducing bass player Eric Revis is recalling he studied with Ellis Marsalis, amongst others, before playing with an array of talents from Branford Marsalis to Ken Vandermark. Introducing drummer Nasheet Waits is driving the rhythm compass wild. It is remembering the son of drummer great Freddy Waits (who played with Bill Dixon and Ella Fitzgerald, Stevie Wonder and Pharaoh Sanders), sponsored at a very young age by Max Roach and Ed Blackwell, acquired power by playing with indomitable leading figures: Andrew Hill, Jason Moran, William Parker, Tony Malaby, Peter Brötzmann... A trio capable of a metamorphic energy, developing itself into a myriad of shimmering shapes, this time with guitarist Marc Ducret, the raging master of brightening and darkening, and with saxophone player Oliver Lake, with his misconduct and turndowns, both embodying/summoning the other, the alteration, as it were with Fanon. Tarbaby and its guests of honor offer a music which is constantly born, it breaks free of its chains, it exacerbates and alters itself, it gives analogical value to the necessary but unclassifiable distinctions, to imp ressionism and expressionism, to thinking and acting, to order and disorder, it is the music of another possible world, it redistributes wealth as it produces it.…
By Alexandre Pierrepont, excerpt from the liner notes

"Niezwykłe trio Orrina Evansa wydało właśnie swoją drugą studyjną płytę - tym razem jednak Evans, basista Eric Revis oraz perkusista Nasheet Waits wsparci zostali przez dwie niezwykłe osobowości - weterana "wielkiej czarnej muzyki" Olivera Lake'a oraz gitarzystę Marca Ducreta.

Powiedzieć, że te dwie osobowości odmieniają muzykę zespołu nie oddaje sensu i piękna tego spotkania. Orrin Evans wywodzi się z jazzowego mainstreamu - jest wychowankiem pianisty Kenny Barrona, ale sam od dawna już udziela się w wielu rozmaitych muzycznych projektach. Jako sideman, lider własnych triów (Tarbaby jest jednym z nich), ale i większych składów z bigbandem włącznie, pozostawał w obszarach nazywanych w stanach Black American Music (BAM) - jazzowej kultury, otwartej na awangardę, ale pozostającej w obszarach szeroko rozumianego jazzu środka. To tam właśnie nawiązał współpracę z partnerującym mu w różnych składach Ericiem Revisem i kojarzonym chyba bardziej z free jazzową sceną perkusistą Naseetem Waitsem (grywał chocby z Kenem Vandermarkiem czy Peterem Brotzmannem).

W tej sesji nagraniowej Lake i Ducret są równorzędnymi partnerami muzyków trio - wszak każdy z nich wniósł tu jakieś swoje kompozycje. Podchodzą jednak do muzyki Evansa z niezwykłym wprost szacunkiem - nie usiłują oni jej zmieniać, ani też narzucić własnej wizji, ale starają się odnaleźć przestrzeń dla siebie w ramach czytelnych ram określonych przez Evansa. Wychodzi z tego niezwykła muzyka, nie będąca pętami dla wyobraźni twórców, ale próbą odkrycia wspólnych im idei i korzeni. Bo muzyka BAM jest właśnie powrotem do korzeni jazzu, ale takiego doświadczonego już dwudziestym wiekiem i świadomego w jakim czasie istnieje i się rozwija, a nie na siłę odkrywaniem martwych rytuałów sprzed wieków. Świat ciekawych dźwięków, pokazujący być może nieco bardziej uładzone oblicze Wielkiej Czarnej Muzyki."


Violently, this album begins violently, it's unavoidable, even though the music.......
more