muzycy:
Alex Sipiagin: Trumpet, Fluegelhorn
David Binney: Alto & Soprano Sax
Adam Rogers: Guitar
John Escreet: Piano
Matt Brewer: Bass (Acoustic & Electric)
Eric Harland: Drums

Editor's info:
Following up his chord-less quartet outing of 2013 Overlooking Moments (Criss 1354), trumpeter Alex Sipiagin returns with a compelling sextet lineup featuring David Binney, Adam Rogers, John Escreet and Matt Brewer, every one of them an esteemed bandleader in the Criss Cross fold. Eric Harland, leader of his own Voyager group and a valued presence on 10 prior Criss Cross releases (including two by Sipiagin), rounds out the ensemble on drums.

The dense yet flowing counterpoint, knotty lyricism and effortless groove anchoring these original pieces make Balance 38 -58 a vital addition to Sipiagin's catalog.

Whether he's leading his own bands or lending his fiery solo voice to the music of Dave Holland, Manuel Valera, Misha Tsiganov, the Mingus Big Band and many others, Sipiagin continues to make his name as one of the world's finest jazz trumpeters.

"To wielka sztuka zaprosić do nagrania czterech innych liderów własnych projektów i opanować drzemiące w nich muzyczne wizje i dźwiękowe osobowości. Wymaga niemałego autorytetu. To wielka sztuka z tak różnych muzyków zbudować zespół. Bo trudno chyba o bardziej zróżnicowany skład osobowy - Adam Rogers i Tim Harland kojarzeni są najsilniej z post-bopem i klasycznym jazzem, David Binney i Matt Brewer z nowojorskim jazzem, w którym silnie obecne są tradycje zarówno free jazzu jak downtownu. No i John Escreet, angielski pianista, nagrywający już własne projekty dla CrissCrossa, zawieszone gdzieś w pół drogi między jazzem a awangardą, a równocześnie grający w kwartecie u boku Evana Parkera.

Aby jakoś to w jedno poskładać trzeba nie tylko mocnej, obdarzonej autorytetem osobowości, ale też spójnej, przemyślanej wizji. I Sipiagin - rosyjski muzyk, niegdyś okrzyknięty przez Pata Metheny'ego "współcześnie jednym z najlepszych trębaczy na świecie" - ma obie potrzebne rzeczy do realizacji takiego projektu. Jego muzyka w sekstecie oparta jest w sumie na kontrapunkcie, z którego gęstej struktury wyłania tak charakterystyczny dla niego, nieco pokręcony i wcale nieprosty liryzm. Muzyka przywodzi nieco na myśl dokonania sekstetów choćby Charlesa Mingusa czy Dave'a Hollanda, ale wszystko tutaj przefiltrowane jest współczesną wrażliwość. To muzyka koncepcyjna - przemyślana i zaplanowana, a równocześnie pozostawiająca wciąż jeszcze instrumentalistów przestrzeń do improwizacji, która dla samej muzyczne strony projektu jest niczyn oddech. Polecam gorąco bo zakochać się w twórczości Sipiaginia - mimo wymagającej formy i nie prostej melodyki - bardzo, bardzo łatwo."
autor: Józef Paprocki