muzycy:
Chris Lightcap: double bass, acoustic guitars (1), organ (1)
Craig Taborn: Wurlitzer electric piano (1-3, 6, 7), piano (4-5, 8), organ (1)
Tony Malaby: tenor saxophone
Chris Cheek: tenor saxophone
Gerald Cleaver: drums, percussion

“Righteous… The songs are suffused with locomotion and informed by choice aspects of West African music…it just works.” – Nate Chinen, The New York Times

“Lightcap is a smart composer of driving music; his tunes breathe, with plenty of room for horn interplay…It’s a brawny unit, but also at ease — a muscle car with an unconcerned foot on the gas”
– Patrick Jarenwattananon, NPR

“Brimmingly alive… from start to finish this music sings.” – Lloyd Sachs, DownBeat

somethingelsereviews.com - JANUARY 16, 2015, ocena: sneak peek:
Chris Lightcap is a bassist who has a very accurate sense of the pulse, whether that’s manifested in the puckish post-bop of Matt Wilson or the heavily distorted textures of Joe Morris’ and Jamie Saft’s Plymouth. But when Lightcap assembled his own supergroup and put out Deluxe back in ’11, the jazz press discovered his legitimacy as a bandleader and he’s been rightly put in higher regard these days.

Oh, and what a band this Bigmouth is: Craig Taborn (keyboards), Gerald Cleaver (drums) and the dual tenor treat of Tony Malaby and Chris Cheek are all legit as leaders themselves, and their usual modern-to-avant jazz playgrounds are right in Chris Lightcap’s area of expertise, too.

The long-awaited follow up to Deluxe is set to release on March 4, 2015 from Clean Feed Records. Epicenter brings back the Bigmouth crew intact, with both Lightcap and Taborn dabbling with the organ this time. But not on the title track, it’s all acoustic and based on the stream above, shows no diminishing in this group’s zest for adventure

“Epicenter” begins with the melody, harmony, rhythm, and tempo coming together as one, i.e., Ornette Coleman’s ‘harmolodic’ music theory put in practice, and Chris Lightca.......
more

Aż dziw, że to dopiero czwarta autorska płyta tego muzyka (po 'Lay-Up' z 2000, 'Bigmouth' z 2002 i 'Deluxe' z 2010 roku). Z drugiej strony aktywność Lightcapa jako sidemana budzi niekłamany podziw, współpraca z takimi tuzami jazzu jak Anthony Braxton, Marc Ribot, Tomasz Stanko, Anthony Coleman, Regina Carter, Joe Morris, Rob Brown czy Matt Wilson, ale też z klasycznym skrzypkiem Joshua Bellem czy avant-popowym The Swell Season Markety Irglovej i Glena Hansarda musi zajmować mnóstwo czasu, którego brakuje na własne projekty.

Siedem własnych kompozycji lidera, wypełniających krążek 'Epicenter', mozna określić jako modern jazz z chrakterem. Są one raczej skupione na wyeksponowaniu możliwości komunikacyjnych członków formacji niż na wyrąbywaniu nowej artystycznej drogi.
Dwa saksofony, Chris Cheek (ma za sobą współpracę z m.in. Paulem Motianem czy Charlie Haden Liberation Music Orchestra) i Tony Malaby (saksofonista z artystycznym adhd, od Marty'ego Ehrlicha po Michela Portala, od Satoko Fujii po Kris Davis, od Wadada Leo Smitha i Williama Parkera po Paul Motian Band), do tego fantastyczne klasyczne trio w składzie Craig Taborn na wurlizerze i fortepianie, Gerald Cleaver za perkusją i lider, Chris Lightcap na kontrabasie (plus akustyczna gitara i organy w utworze 2).

Współbrzmienie, to głównie zajmuje muzyków, o tym jest ta płyta, a trzeba wiedzieć, że są tutaj mistrzami sami dla siebie. Ten skład gra ze sobą od wielu już lat, w wywiadach Chris Lightcap prowokacyjnie mawia, że gdy zbierał ponad 10 lat temu swój zespół, nie sądził, że przerodzi się to w trwały muzyczny byt, chciał po prostu "zebrać wszystkich do kupy, razem się zabawić i zobaczyć co z tego wyniknie".
A wynikło po raz kolejny coś nadzwyczajnego, bogate brzmienie zespołu, porywająca energia, doskonale zestrojona sekcja rytmiczna z organami Taborna wespół z dwoma, raz z namysłem konwersującymi, raz przekrzykującymi się, raz grającymi jak orkiestra saksofonami, wszy.......
more