Editor's info:
The avant-jazz/improvised music scene is very much alive in Europe. One superlative example is this new quartet project reuniting two French and two Portuguese representatives of a new generation of astonishing creative musicians. The name Deux Maisons (Two Houses, in English) derives from that double nationality inside the European Community. From France we have the brothers Théo and Valentin Ceccaldi (Théo Ceccaldi Trio, Roberto Negro’s La Scala, Toons), former Joelle Léandre students who have already marked their names in the most intriguing developments concerning the practice of improvisation. Already considered the heir of the violin lineage born with Stéphane Grapelli and continued by Jean-Luc Ponty and Dominique Pifarely, Théo plays with figures like Régis Huby, Guillaume Roy and Hans Ludemann and cellist Valentin has partnerships with Vincent Courtois, Pascal Contet and Méderic Collignon. Luís Vicente, a “Don Cherry meets Kenny Wheeler” trumpeter, is from Portugal. His bittersweet sound explains a good part of the international success obtained by the bands Fail Better!, Clocks & Clouds and Vicente/Marjamaki, all three with releases on the Best of 2014 lists. The other Portuguese is Marco Franco, a drummer and composer with a vision of his own, presented in a great variety of contexts, either with his own group Mikado Lab and with the percussion unit Tim Tim Por Tim Tum. “For Sale” is an unique kind of chamber music for the 21st century, not to be missed.
"Scena muzyki improwizowanej jest bardzo żywa we współczesnej Europie. Jednym z jej centrów jest Francja - aczkolwiek w Polsce wciąż jeszcze tamtejsza scena jest bardzo, bardzo słabo znana. Deux Masisons nie jest jednak projektem czysto francuskim - dwóch tamtejszym muzyków, braci - Théo i Valentin Ceccaldi - wsparło bowiem dwóch Portugalczyków - trębacz Luís Vicente oraz perkusista Marco Franco. Stąd też pochodzi sama nazwa projektu - od dwóch odmiennych ojczyzn, ale i nieco innej muzycznej praktyki w obu tych krajach.
Obaj Francuzi grają na instrumentach smyczkowych - Théo na skrzypcach oraz altówce, Valentin - na wiolonczeli. Obaj także wyszli spod skrzydeł Joelle Léandre, pod której kierunkiem studiowali teorię i praktykę improwizacji, i - jak zapewniają - ona "pokazała im improwizację, jako fascynujący i niezwykły muzyczny proces". W tym nagraniu zresztą wyraźnie słychać to, że wywodzą się z "jej szkoły" - traktują każde dźwiękowe zdarzenie, jako integralną część procesu improwizacji, stąd tez mnóstwo w tym nagraniu porwanych i z pozoru poza muzycznych dźwięków. Sami jednak nie zapominają również, iż wyrastają z bogatej tradycji wykorzystania w jazzie instrumentów smyczkowych - Stéphane Grapelli, Jean-Luc Ponty i Dominique Pifarely, Vincent Courtois, Pascal Contet czy Mederic Collignon - to właśnie ich spadkobiercami są bracia Ceccaldi. Spojrzenie na ich muzykę z tej perspektywy unaocznia, jak bardzo zmieniła się teoria i praktyka muzyczna w jazzie i improwizacji w ciągu ostatnich trzydziestu lat. Pełne goryczy i smutku brzmienie cechuje natomiast grę portugalskiego trębacza Luís Vicente. Jednak w połączeniu z nadzwyczaj czujnym i kreatywnym muzykiem, jakim jest perkusista Marco Franco daje to nadzwyczaj ciekawy i zaskakujący wynik.
Sama muzyka nie ma jednak charakteru "podwójnego duetu", kwartet nie rozpada się na dwa, odmienne pod względem brzmieniowym i rywalizujące ze sobą duety. Nic z tych rzeczy. Efektem starań całej czwórki ....... more