https://youtu.be/aHM6M3_nFJE
https://youtu.be/3a4YQKvpXUs

Guitars by Raphael Roginski
Voice by Natalia Przybysz

Compositions by John Coltrane (1-3, 5-6, 8-10) and Raphael Roginski (4, 7)
Poems by Langston Hughes

Recorded by Zofia Morus
Mastered by Sebastian Witkowski
Produced by Michal Libera
Cover art work by Aleksandra Waliszewska
Layout by Piotr Bukowski

Populista is a CD series curated by Michal Libera for Bôlt Records

It's no joke and no incident when Raphael Roginski gets down to John Coltrane. It's no reckless reference to a celebrity in order to see what more can be possibly done with his music. It's no game of how faithful you can get with rearranging saxophone themes for guitar. For Roginski, Coltrane appears to be a spiritual leader rather than the master of jazz idiom. His pieces have been meticulously transcribed but only to become a ground to search for the mystical roots in the music of American saxophonist. Call it draining off of Coltrane from jazz or call it husking for African rites in his music - this way or another, you will end up exposed to how close "Blue Train" or "Equinox" are to the previous ethnographic interests of Roginski in Jewish, African and American music. So it is no wonder that the music flows fluently in and out of poetry by Langston Hughes sung by Natalia Przybysz and accompanied by the guitarist

Guitars by Raphael Roginski
Voice by Natalia Przybysz

Compositions by John Coltrane (1-3, 5-6, 8-10) and Raphael Roginski (4, 7)
Poems by Langston Hughes

Recorded by Zofia Morus
Mastered by Sebastian Witkowski
Produced by Michal Libera
Cover art work by Aleksandra Waliszewska
Layout by Piotr Bukowski

Populista is a CD series curated by Michal Libera for Bôlt Records

Jeśli Raphael Rogiński bierze się za Johna Coltrane'a to nie jest to ani zabawa ani przypadek. To nie jest lekkomyślne sięgnięcie po znane nazwisko, żeby sprawdzić co można jeszcze zrobić z jego muzyką. To nie jest tym bardziej gra w to jak wiernie można przełożyć tematy saksofonisty na gitarę. W interpretacji Rogińskiego, Coltrane jest duchowym przewodnikiem a nie mistrzem jazzowego idiomu. Jego utwory zostały wiernie spisane przez gitarzystę ale po to by stać się kanwą do poszukiwań afrykańskiego mistycyzmu w muzyce wielkiego amerykańskiego saksofonisty. Niech się to nazywa odsączeniem Coltrane'a z jazzu albo wyłuskaniem z jego muzyki afrykańskiej rytualności - tak czy inaczej miarą sukcesu Rogińskiego jest to jak doskonale "Blue Train" czy "Equinox" wpisują się w jego dotychczasowe etnograficzne poszukiwania nie wyłączając z nich muzyki żydowskiej, afrykańskiej czy amerykańskiej. A także płynność, z jaką gitarzysta przechodzi od Coltrane'a do poezji Langstona Hughesa, do której napisał muzykę a do interpretacji tekstu zaprosił Natalię Przybysz.

Bartek Chaciński (polifonia.blog.polityka.pl)
"(...)To brawurowe, olśniewające artystycznie spotkanie z repertuarem Johna Coltrane’a. (...) Wprawdzie Rogiński dość dokładnie przepisywał melodie Coltrane’a (trzeba mu zaufać w tej kwestii), to całkowicie wyjął je z kontekstu jazzowego i nierzadko podał w zupełnie innym tempie (.........
more