https://youtu.be/EsculGR2a9I
https://youtu.be/T08MLpeYii8

Skład:
Piotr Schmidt – trumpet
Tomasz Bura – grand piano, synthesizers
Michał Kapczuk – bass guitar
Sebastian Kuchczyński – drums

Oraz
Alex Hutchings – electric guitar (tracks 3, 6, 7)
Joanna Szymala – electronics (tracks 2, 7)
Bartek Pieszka – vibes (tracks 4, 5)
DJ Krime – turntablism (tracks 1, 7)
MC Solomon – rap (track 1)
Marcin Jajkiewicz – vocal (track 1)
Bartosz Libera – vocal scretches (track 1)

prof. Adam Baruch:

The music is very diverse and constantly performs a chameleonic transformation, starting with a Rap track, moving into an electronic / ambient passage and continuing with a series of Jazz / Fusion tracks, ranging from lyrical ballads to energetic electric statements. Although this might sound a bit chaotic, in fact the music presents a coherent and consistent continuum. There are plenty of great melodies and catchy riffs, but the music is anything but trivial at any point.

The individual performances are all excellent; Schmidt is a very gifted trumpeter and his melodic ballads are simply heartbreaking, Bura is the great discovery of this album, playing a wide range of sounds, improvising elegantly and simply being there every time just when a chord or an arpeggio are needed to fill the space. The rhythm section is dynamic, melodic and incredibly supportive. Kapczuk plays some superb solos and Kuchczynski stays behind the players at all time, not trying to show off beyond exactly what is required of him. Hutchings also adds some several scorching solos, which ornament the overall sound of the band.

Schmidt juts might have found on this album the exact formula that suits his musical karma. Cross-genre, cross time, contemporary and melodically advanced, this music is a pleasure to listen to, without compromising even the sternest connoisseurs. This album finds Schmidt determined, mature and unmistakably doing his own thing. Beautifully done, kudos!

Schmidt Electric to trzeci najlepszy zespół elektrycznego jazzu w Polsce wg. ankiety Jazz Top magazynu Jazz Forum (za rok 2014). Grupa od początku powstania fascynuje osobliwym połączeniem fusion i przestrzennego jazzu, z soulem, funkiem, R&B oraz muzyką filmową. Wraz z nową płytą pt: “Tear The Roof Off” muzyka ta nawiązuje także do stylu drum’n’bass oraz wykorzystuje elementy hip-hopu.

Robert Ratajczak:

Na “Tear The Roof Off” aż roi się od świeżych, nowatorskich rozwiązań, które jednak każdorazowo nawiązują do jazzowej tradycji. To płyta o doskonale skonstruowanej dramaturgii, od której trudno się oderwać, niczym od porywającej lektury jaką czytamy “jednym tchem”. Piotrowi Schmidtowi i jego kolegom, czerpiącym z jazzowej tradycji i przyprawiającym ją najnowocześniejszymi rozwiązaniami brzmieniowymi, udało się stworzyć doprawdy oryginalną i osobliwą estetykę dźwiękową. Każdy z muzyków podstawowego składu formacji stanowi nieodzowny filar całości, wnosząc do zespołu własne, uwalniane w muzyce wizje. “Tear The Roof Off” to także wyjątkowy majstersztyk pod względem miksu i ostatecznej produkcji nagrań.


Na płycie nie brak pięknych i ujmujących linii melodycznych, wyłaniających się z kunsztownych aranżacji. Takie, w większości prowadzone dźwiękami trąbki lidera, odkrywamy m.in. w kompozycji Piotra Schmidta: “Spanish Inquisition”, czy utworze Tomasza Bury: “Vision 1″, ozdobionym świetnie wpasowanymi w estetykę utworu dźwiękami wibrafonu, gościnnie biorącego udział w sesji – Bartka Pieszki.

Chwilą wytchnienia pośród muzyki pełnej rozmaitych ornamentów i swego rodzaju przepychu aranżacyjnego, jest ballada “Still Without”, która poza główną linią trąbki, wyposażona jest w impresyjną, rozbudowaną partię fortepianu kreowaną również przy wsparciu wibrafonu.

Innym osobliwym fragmentem albumu jest .......
more