Podczas gdy suity wiolonczelowe Bacha są z definicji łączone z postacią Mścisława Roztropowicza, jako najwybitniejszego wiolonczelisty swoich czasów, koncert B-dur Carla Philippa Emmanuela Bacha wydaje się znacznie bardziej niezwykłym wyborem. Jest tu połączony z dwoma innymi koncertami kompozytorów włoskich – Antonio Vivaldiego i Giuseppe Tartiniego.