muzycy:
Kevin Eubanks: bass, acoustic guitar, electric guitar, nylon string guitar, steel guitar, piano
Stanley Jordan: electric guitar, piano

Editor's info:
The impeccably balanced Duets includes four spontaneous arrangements of well-known classics: “Nature Boy,” “Blue in Green,” “Summertime” and “A Child Is Born”; plus interpretations of modern pop songs (Adele’s “Someone Like You” and Ellie Goulding’s “Lights”). This was the all-natural uncalculated result of long philosophical heart to hearts as well as a nine-city tour – over 30 years after Eubanks’ and Jordan’s first meeting in the early ‘80s at New York’s famed jazz-fusion club, The 55 Bar. The supplemental genesis of the pairing resides in their decision to do a short tour, initially playing separate sets with each musician occasionally popping in on the other’s time. Word got back that audiences liked it best in those moments when they played together. Everything changed during a sound check in Texas in April 2013. “We were in an all-wooden church where the acoustics were fantastic,” Eubanks recalls. “We started playing, looked at each other, and felt how easy and nice everything flowed. That exchange created a lot of energy. The show flipped to us starting the show together, playing a couple songs alone, then us back together to close.” Summing up Kevin Eubanks’ and Stanley Jordan’s inaugural Duets recording, Jordan thoughtfully concludes, “This album fills a nice niche because it’s relaxing yet engaging. When you hear Kevin and I play together, it’s all about the music – we’re not competing. I just love the feel of it – it has a real sweetness. People who have a heart and listen from their right hemisphere are really going to love this record as an antidote to the norm.”

Jazz Press, 2015-12-07:
Ten album kompletnie Was wszystkich zaskoczy. Zaskoczył również mnie. Czego bowiem można spodziewać się po duecie dwu gitarzystów – wirtuozów. To przecież Stanley Jordan, nieco zagubiony przez ostatnią dekadę w niejasno opisanych koncepcjach filozoficznych i teorii muzyki, jest znany głównie z nieprzeciętnych umiejętności gry techniką tappingu i jednoczesnej obsługi dwu gitar elektrycznych. Potrafi również grać jednocześnie na gitarze i fortepianie, jest bowiem całkiem kompetentnym pianistą z klasycznym wykształceniem. Fani uwielbiają jego brawurowe wykonania „Stairway To Heaven”. Krótko mówiąc i cytując przy okazji klasyka – dużo dźwięków, mało muzyki.

Kevin Eubanks z kolei to dla wielu, w szczególności Amerykanów, głównie gwiazda The Tonight Show Jaya Leno. To jednak również niezwykle uniwersalny jazzowy gitarzysta, uczestnik projektu Buckshot LeFonque Branforda Marsalisa, autor kilkunastu płyt nagranych pod własnym nazwiskiem, a także uczestnik niezliczonej ilości sesji nagraniowych. Grał w zasadzie każdy rodzaj jazzowej muzyki - od Jazz Messengers Arta Blakey’a, poprzez albumy Dave Hollanda do Gary Thomasa i Jeana-Luca Ponty po Steve Colemana. I jeszcze dużo więcej.

Dla mnie Kevin Eubanks oprócz projektu G-7 poświęconego muzyce Wesa Montgomery, to przede wszystkim ważny element World Trio – zespołu, który tworzył razem z Dave Hollandem i Mino Cinelu. We trójkę grali niezwykłe koncerty w połowie lat dziewięćdziesiątych.

Obu muzyków podejrzewałbym raczej o wirtuozerskie wyścigi i dokładny opis na okładce użytych gitar i przeróżnych urządzeń elektronicznych. „Duets” to zupełne przeciwieństwo takiego podejścia do muzyki. To wyborny zbiór jazzowych standardów, popowych przebojów i kompozycji własnych, zagranych kameralnie, czasem wręcz za cicho, do czego dokłada się mastering albumu, zgranie sprawiające, że pokrętło wzmocnienia trzeba przekręcić.......
more