Po sukcesie swojej debiutanckiej płyty „Tyle słońca w całym mieście” (Złota Płyta na MFP Sopot 1976) Anna Jantar nagrywa dla Polskich Nagrań kolejny krążek zatytułowany „Za każdy uśmiech”. Także to wydawnictwo szybko pokryło się złotem.

29 marca 1977 roku w telewizyjnym Studio 2 następuje uroczyste wręczenie nagrody. Anna Jantar, jak zwykle skromna, uśmiechnięta, wręcz onieśmielona kolejną nagrodą, dziękuje przede wszystkim swojej publiczności: „Chciałam podziękować (…) Państwu, bo to przecież Wasza nagroda dla mnie. Jestem z tego powodu ogromnie szczęśliwa. Dziękuję raz jeszcze”. Płyta ukazuje nie tylko radosne i przebojowe oblicze piosenkarki. W takich utworach, jak: „Dzień nadziei”, czy „Mamy dla siebie – siebie” bez trudu odkryć można niezwykle liryczną duszę artystki. We wspomnieniach swoich przyjaciół i znajomych ta niezwykła wrażliwość i delikatność Anny Jantar przewija się jak filmowy leitmotiv. Taką właśnie ją zapamiętano - słoneczną i radosną, ale także sentymentalną i ulotną jak… motyl* (nazwisko panieńskie Anny Jantar to Szmeterling, co w języku niemieckim oznacza motyl).

Oddajemy w ręce fanów reedycję longplaya z 1976 roku z na płycie CD. Wszystkie utwory poddano obróbce cyfrowej, a ich źródłem były oryginalne taśmy z archiwum Polskich Nagrań. Na rynku ukazały się jednocześnie reedycje dwóch innych albumów długogrających Anny Jantar – „Tyle słońca w całym mieście” oraz „Zawsze gdzieś czeka ktoś”.