muzycy:
Nicolas Ankoudinoff: tenor sax
Etienne Plumer: Percussion
Pascal Rousseau: Tuba
Benoist Eil: Electric Guitar

Giovanni Di Domenico: Piano
Bart Maris: Trumpet
Stephan Pougin: Drums, Percussion

Editor's info:
An absolute musical UFO, Animus Anima’s surprising new album explores the limits of progressive jazz, psychedelic, nu-jazz and impro-rock. Here is the missing link between Pink Floyd and Archie Shepp!
“Animus Anima” (a reference to Jung’s psychoanalytic concept) is what happens when an experiment brings together 4 musicians from different backgrounds: sax-player and composer Nicolas Ankoudinoff comes straight from jazz, Pascal Rousseau on tuba is known in contemporary circles. On guitar, the improviser and feedback freak Benoist Eil faces drummer Etienne Plumer, who is very much into the M-base Afro-American tradition (both of them play with "Reve d’éléphant" and "Tout est joli/All is pretty")
In 2011, for the 10th anniversary of the project, Nicolas Ankoudino set out to write an album for the quartet and three guests. They invited long-standing friends Bart Maris (Flat Earth Society, Moker) on trumpet, Stephan Pouguin (Reve d’éléphant, Pantha Rei, Vivo) on percussion and Giovanni Di Domenico on Fender Rhodes.
5 years later, they are back with “Résidence sur la terre/Residence on Earth”, a work presented in seven scenes and two interludes that draw from the emotional states that nature can inspire. Seven evocative tracks (“Atmosphere atmosphere”, “Nomad’s land” and “Terre Eve") presented with original orchestration and surprising sound textures. The tuba, guitar and sax alternate on bass. The drums and percussions open up to polyrhythms (the opening track has a groove that mixes rhythms in 4 and 11). The trumpet and tenor sax play either solo or as an ‘organ’ of sorts with the help of the tuba (“Marée Basse”).
"Animus Anima" explores sound, teasing it playfully to draw out music that is incandescent, visionary, at the limit of being troubling and dissonant but nonetheless accessible.

Powstały w 2001 roku kwartet Animus Anima od swojego początku eksploruje tereny raczej mało spenetrowane. Wydawca opisuje dokonania zespołu, jako połączenie progresywnego jazzu, szeroko rozumianej psychodelii, nu-jazzu i impro-rocka. Animus Anima to zagubione ogniwo pomiędzy Pink Floyd a Archie Sheppem!

Saksofonista Nicolas Ankoudino, tubista Pascal Rousseau, gitarzysta Benoist Eil i drummer Etienne Plumer to wszędobylscy muzycy, którzy szczęśliwie łączą nieprawdopodobną technikę z improwizatorską pasją. Każdy z nich wnosi do zespołu unikalny charakter i emocje. Klasycznie wykształcony Nicolas Ankoudinoff, który na początku swojej kariery wykonywał muzykę barokową i folk to postać wyjątkowa. Studia skończył w Liege, gdzie jego wykładowcami byli Garret List, Frederic Rzewski i Michel Massot. Jest uznanym kompozytorem ("Cyclic eSpace" z 2004, oratorium "Larmes pour NY" z 2006). Pracuje też dla współczesnego kina i teatru. Z Theater de Spiegel, z którym jest związany od 2008 roku dał setki występów na całym świecie.

Najnowsza płyta zespołu "Résidence sur la terre", powstała w rozszerzonym o składzie, usłyszymy tutaj trębacza Barta Marisa (Flat Earth Society, Moker), perkusistę Stephana Pouguina (Reve d’éléphant, Pantha Rei, Vivo) i klawiszowca Giovanniego Di Domenico.

Artystyczna osobność Animus Anima definiuje z jednej strony kwestia mocy i chropowatości wywiedzionych z offowej muzyki ilustracyjnej zaangażowanych miejskich teatrów z płomienną temperaturą progresywnego jazzu. Podobne walory osiąga Frantz Loriot / Manuel Perovic Notebook Large Ensemble, Fire! Orchestra czy Jon Madof Zion 80.

Ten szlachetny elektro-akustyczny trans poszerza granice jazzu w stronę misterium, z tym, że europejskie granie jest bardziej przestrzenne, czerpiące z tradycji europejskiej muzyki komponowanej, niż to z tradycji afro-amerykańskich mistrzów. Można zaryzykować stwierdzenie, ze siódemka muzyków nie zagrała tych siedmiu .......
more