https://www.youtube.com/watch?v=DVDIXcjSdHY

Wojciech Blecharz is somewhat an exhibitionist. An emotional one, of course.


With his music, he doesn’t create a vision of the contemporary world burdened with disasters, being neither a “digital indigent” nor a fan of algorithmic passages. He’s not even recognized as a political rebel who discloses his outlook on life between the notes. In the centre of his interest remains what’s closest to him – the human psychological condition in the context of experiencing crises and break-ups, traumatic memories. And he is not ashamed of deriving from life experiences, talking about them in interviews, private conversations, programmatic notes but also through musicians performing on stage. He, therefore, creates music that is emotional, even autobiographical and he has no problem with sharing it with the wider audience.

Wojciech Blecharz ma w sobie coś z ekshibicjonisty. Oczywiście emocjonalnego.


Swoją muzyką nie nakreśla wizji współczesnego świata obarczonego klęskami, nie jest też „cyfrowym tubylcą”, ani fanem algorytmicznych przebiegów. Nie daje się poznać nawet jako polityczny buntownik, który między nutami zdradza światopogląd. Centrum zainteresowań Blecharza pozostaje to, co jest mu najbliższe – kondycja psychiczna człowieka w kontekście przeżywanych kryzysów oraz rozstań, traumatycznych wspomnień. I nie wstydzi się on czerpać z życiowych doświadczeń, mówić o nich zarówno w wywiadach, prywatnych rozmowach, notach programowych, jak i poprzez wykonawców na scenie. Tworzy tym samym muzykę bardzo emocjonalną, wręcz autobiograficzną, i nie ma problemu, aby dzielić się nią z szerszym gronem odbiorców.

1-3. Liminal Studies

4. September (the next reading)

Royal String Quartet (1-3)

Majewska & Kwadrofonik (4)