muzycy:
Jonas Cambien: piano
Adrian Myhr: double bass

Editor's info:
The elegance and complex delicacy of contemporary classical music and the drive and energy of jazz-rooted improvisation cross characteristics in the very special duo formed by Belgian-born, but residing in Oslo, pianist Jonas Cambien and the Norwegian double bassist Adrian Myhr. A member of the chamber music ensemble Aksiom, Cambien can develop tachycardic and jumping lines like the ones we heard from Thelonious Monk and Cecil Taylor with the same naturality he takes us to the intrincate universes of Ligeti and Messiaen. And if his hands seem to melt over the keyboard, the moving preparations he proceeds when dealing directly with the guts of the piano are no less intriguing than the ones proposed by Benoît Delbecq or Denman Maroney. Myhr has a similar relationship with his instrument, using it as a laboratory of investigation, without forgetting its history outside the orchestral format. Listening to their respective performances with the bands Platform and Karokh (Cambien) and with music explorers like Tobias Delius, Axel Dorner and Tony Buck (Myhr) makes us understand – even before clicking in the Play bottom which drops us inside “Simiskina” – the motives for this encounter. Free improvised music few times seemed so focused, so clean of superfluous elements and so exquisite than in these selection of pieces. A must have, must listen.

All music by Simiskina
Recorded by Jonas Cambien at the Norwegian Academy of Music
Mixed by Johnny Skalleberg at Amper Tone
Mastered by Christian Obermayer at Strype Audio
Produced by Simiskina
Executive production by Pedro Costa for Trem Azul
Design by Travassos

Ta płyta to niezwykle elegancki i wyrafinowany przykład połączenia klasycznej tradycji z muzyką free improv i improwizowanym jazzem. Belgijski pianista (ale mieszkający w Norwegii) Jonas Cambien oraz norweski kontrabasista Adrian Myhr tworzą współczesna muzykę kameralną, ale opartą na improwizacji wywiedzionej jednak z ducha wspaniałych pianistów jazzu - Theloniousa Monka oraz Cecila Taylora. Czynią to jednak z tym samym zaangażowaniem, wyczuciem i przesłaniem, z jakim do świata współczesnych muzycznych wszechświatów wprowadzali nas Ligeti i Messiaen.

Cambien jest pianistą, który niezwykle sprawnie włada nie tylko klawiaturą, ale całym instrumentem. Dla jego dłoni instrument - cały - nie ma tajemnic - każdy jego element może służyć kreacji muzyki i wydobywaniu dźwięku. Odwołuje sie równej mierze do dokonań Benoît Delbecqa czy Denmana Maroney'a, którzy swoje fortepiany przemianowali na "hyperpiana" i dla których stało się ono instrumentem totalnym.

Myhr, muzyk znany ze współpracy z Tobiasem Deliusem, Axelem Dornerem czy Tonym Buckiem, ma podobny związek z kontrabasem jak Cambien ze swoim instrumentem - to dla niego całe, nieprzebrane laboratorium dźwięku, który można wydobywać na tysiące sposobów, tak udziałem licznych preparacji, jak i bez nich. Nie zapomina on przy tym ani na chwilkę o tradycji swojego instrumentu, o możliwościach jakie niesie ze sobą klasyczne podejście do niego(wykorzystując smyczek, czy też grając pizzicatto).

Kiedyś wydawało mi się, że muzyka improwizowana wywiedziona z jazzu ma swoje ograniczenia i konwencje. Słuchając tych improwizacji po raz kolejny przekonuję się jak prostota podejścia do materii instrumentu i brzmienia potrafi wykreować muzyczną przestrzeń zachwycającą każdym kolejnym dźwiękiem.
autor: Józef Paprocki
Copyright © 1996-2017 Multikulti Project. All rights reserved