https://youtu.be/siOX056cx-c

Editor's info:
Mercury shortlisted band Dinosaur continue to surprise and impress with their remarkable new album ‘Wonder Trail’.

Dinosaur’s second album is as electrifyingly different as anyone who knows Laura Jurd’s track record would expect. Never one to be labeled, the fearsomely talented and multiple award-winning Jurd has a Miles-like way of taking her work and tuning it to illuminate a vast array of musical worlds. She’s done orchestrated and meticulously composed; jazz rock grooves; electronic minimalism; mainstream jazz and now, with her new album, Wonder Trail, and band Dinosaur, keyboard maestro Elliot Galvin to the fore, she’s plundered the synth-pop of the 1980s for a new sound. But this is not gratuitous borrowing, or any kind of hipsterish, retro post-modernism. For one, these are very current sounds (Broen’s an indie band with similar reference points that comes up in conversation). And for two, Jurd and Galvin use the poptastic-ness of the keyboard sound as a sort of tin opener to get into all kinds of serious musical areas – improvisation, vocodered strangeness, strutting rockishness, bucolic folkiness. But, as with any proper stylistic amalgam, the whole is greater than the sum of the parts.

Wonder Trail, whilst being a stations of the cross tour through an array of musical influences/interests, synthesises the experience (in more ways than one). It’s the use of the synth as the core sound that brings it all together, the other instruments queued in by its stabs and swirls, energised and contextualised. Within, around and over this hovers Jurd’s clear-toned trumpet sound which manages to be hot and cool without any apparent expenditure of energy – poised is the word I suppose, but that belies the power and incisiveness of her improvising and technique.

Laura is keen to join the tricky task of placing the music on some kind of styli.......
more

laboratoriummuzycznychfuzji.com - ocena 8,5/10:
„Wonder Trail” to drugi album brytyjskiego kwartetu Disnosaur. Poprzednie wydawnictwo „Together, As One” (Edition Records) magazyn Jazzwise umieścił na 3. miejscu najlepszych albumów roku 2016. Wbrew oczekiwaniom co niektórych sympatyków grupy, nowa płyta jest diametralnie różna od tej premierowej i jeszcze bardziej oddala się od jazzowego mainstreamu. Laura Jurd – liderka i kompozytorka wszystkich pozycji na płycie – zainspirowana postawą twórczą Milesa Davisa przedstawia nowe dzieło w zupełnie nowym świetle, ukazując tym samym nieprzebrane zaasoby swej muzycznej wyobraźni.

Na płycie znajdziemy 9 kompozycji, które trwają razem niecałe 37 minut. Wydaje się mało, ale biorąc pod uwagę charakter tej muzyki i falę pomysłów przelewających się przez każdą frazę, to czas trwania albumu jest uzasadniony. Zresztą nie o długość tu chodzi, a o jakość. Przede wszystkim „Wonder Trail” zaskakuje swoim brzmieniem, które jak na jazzową orientację grupy jest skrajnie syntetyczne. Dinosaur przemyca tu synth-pop z lat 80-tych i robi to nie lada umiejętnie. Nie jest to jednak kolejny przejaw hipsterskiego retro post-modernizmu, ale są brzmienia jak najbardziej aktualne, bez których chociażby muzyka taneczna nie potrafiłaby się obyć (patrz ostatni przebój Janelle Monáe – Make Me Feel). Co jednak najważniejsze, owa plastikowa dźwięczność jest jedynie swego rodzaju „przynętą”, która wprowadza nas do bardziej zaawansowanej strony twórczości Dinosaur, gdzie dominują: improwizacja, vocoderowe ekstrawagancje, rockowa zadziorność i bukoliczna folkowość. Stylistyczny aliaż, który jest większy niż suma poszczególnych jego części.

Konia z rzędem temu, kto podejmie się klasyfikacji tej muzyki. Abstrahując od tego absurdalnego zadania, łatwo stwierdzić, że w Dinosaur niepodzielnie rządzi Laura Jurd i jej trąbka wsparta syntezatorowym maestro – .......
more