muzycy:
Bobby Naughton: Vibraharp
Wadada Leo Smith: trumpet
Perry Robinson: clarinet

All About Jazz - ocena * * * * 1/2 :
You might have heard the cheer go up with the reissue of The Haunt, vibraphonist Bobby Naughton's 1976 trio recording with trumpeter Wadada Leo Smith and clarinetist Perry Robinson. Crate diggers have treasured the long out-of-print original release on Naughton's Otic Records. Thanks to Lithuania's NoBusiness Records, we have this important document remastered, plus an additional alternate take of "Slant."

Turning our wayback machine to the mid-1970s, creative jazz was being supplanted by jazz/rock and fusion. Miles Davis and Thelonious Monk were in self-imposed exiles and the creative world of the New York loft scene was all but unnoticed by major labels. Besides Naughton, Smith created his own label, Kabell Records to release his original music.

Quite a valuable document, this recording finds an intersection between chamber music and improvised jazz that had yet to be validated. Certainly, we had Jimmy Giuffre's trio free jazz Free Fall (Columbia, 1963), but this music feels more spacious and textured. Naughton, who began life as a pianist, applies a keyboard approach to his vibraharp. Notes are dispatched with an ever expanding touch, drifting and levitating while interweaving with Smith and Robinson's horns.

Both Naughton and Smith were Connecticut residents at the time, and both influenced each other. They co-founded The Creative Music Improvisers' Forum, which was modeled after Chicago's AACM, both were members of Anthony Braxton's Creative Orchestra, and Naughton can be heard on Smith's early ECM Recordings Divine Love (1979) and Spirit Catcher (1979), plus the yet to be reissued Leo Smith Trio The Mass On The World (Moers Music, 1978).

With the edition of Robinson's clarinet, Naughton adds a veteran of recoding sessions with Archie Shepp, Henry Grimes, Gunter Hampel, and Charlie Haden's Liberation Music Orchestra. He sounds both old school-ish and very mod.......
more

Ostatnimi czasy mechanizmy, znane ze światowej polityki dotarły nawet do świata jazzu. Czymże innym są nagłówki w rodzaju "Zaginiony Święty Graal Jazzu" w tekstach o "Both Directions At Once - The Lost Album" Johna Coltrane'a, jak nie fake newsem?. W czasach turbo-utowarowienia wszystkiego, przyjdzie nam się przyzwyczaić także i do takich manipulacji.
To oczywiście nie jest nagranie bez wartości. Czasem są powody, by uszanować wolę artysty i nie wydawać pośmiertnie nagrań, których on sam nie przeznaczył do wydania. Na szczęście to nie jest ten przypadek, ale czy ten materiał poszerza nasza wiedzę o muzyce Trane'a?. Myślę, że nie, rewolucja (za sprawą "A Love Supreme') dopiero miała nadejść, i bez wątpienia nadeszła, ale nie za sprawą wydanego właśnie "Zaginionego Świętego Graala Jazzu".

Dlaczego piszę o tym teraz?. Dlatego, że litewska oficyna NoBusiness Records wydała reedycję białego kruka jazzowej fonografii. I to pochodzącego z czasów, kiedy muzyka zawarta na płycie "The Haunt" była na indeksie kulturalnych instytucji w USA. Grana była w nowojorskich loftach, lokalach o zgoła innym standarcie niż w czasach współczesnych. Interesująco pisze o tych doświadczeniach Bruce Lee Gallanter z Downtown Music Gallery, w opisie powyższej płyty. Warto poczytać.

O ile nadmiarowość w odniesieniu do płyty "Both Directions At Once - The Lost Album" Johna Coltrane'a jest niesmaczna, o tyle milczenie dotyczące reedycji płyty "The Haunt" tria Bobby Naughton / Wadada Leo Smith / Perry Robinson jest już tylko smutne. Mamy bowiem do czynienia z albumem wyjątkowym, zdecydowanie trzecionurtowym, to awangardowy jazz mocno podmokły kameralistyką a.d. 1976. Niewiele jest takich nagrań!
Troje muzyków - Bobby Naughton, Wadada Leo Smith i Perry Robinson, obdarzonych darem twórczym (jakże niewielu ich jest na świecie) w historycznym nagraniu, które równie dobrze mogłoby powstać dzisiaj. To płyta niezwykle osobista, bardzo autentyczna i o wyraźnej aut.......
more