Powyżej okładka wersji winylowej

Leszek Żądło – soprano & tenor saxophones
Leszek Kułakowski – piano
Piotr Kułakowski – double bass
Jacek Pelc – drums

Is an age indeed approaching, of machines which control those who decide about what a person needs for happiness, and even about what they should think today, and do tomorrow? Will they truly be left with merely the right to choose one from a few „variants” of conduct, defined by the program of an „electronic brain”?
In 1969, renowned songwriter Andrzej Tylczyński and Krzysztof Boruń, one of Poland’s most important science fiction authors, predicted this frenzied development of the computerization of societies, even though computers at that time were more of a scientific curiosity. They manifested their ideas in the libretto to musical Exile from Paradise, the story of which takes place on the planet Paradise, and on Earth, on the first day of Man’s existence on it. Songs for the musical were composed by Jerzy Abratowski. Writing of the ballet music, in turn, was entrusted to Krzysztof Komeda, who prepared appropriate compositions, while for help with writing the arrangement and orchestration, he turned to his friend Adam Sławiński. The titles of the compositions evoke the musical climates of the respective eras of mankind’s development, and reveal the character of the music: The Stone Age, Rome, The Middle Ages, The Inquisition, Baroque, The Napoleonic Era, The Waltz Era, Period of errors and distortions, Start into a bright future, Tango – 20th Century. On February 18th, 1967 Roman Waschko announced Exile from Paradise on the pages of Down Beat magazine: This is the first cybernetic musical written for eleven singers, ballet, choir and orchestra. Its theme is the origin of life on Earth, presented in a humorous way, in the form of science fiction. Just prior to his departure for Hollywood, Komeda made efforts to stage the musical in what was then the Soviet Union, appealing for help to Aleksy Bataszew, who was a great promoter of Polish jazz in Russia. He received this reply from Bataszew: I met with Weisbrot........
more

Czy rzeczywiście nadchodzi epoka maszyn do rządzenia decydujących o tym, czego człowiekowi potrzeba do szczęścia, a nawet o czym powinien myśleć dziś i co ma robić jutro? Czy istotnie pozostanie mu tylko prawo wyboru jednego z nielicznych „wariantów” postępowania, określanych programem „mózgu elektronowego”?

W 1969 r. uznany autor piosenek Andrzej Tylczyński oraz Krzysztof Boruń, jeden z najważniejszych pisarzy fantastyczno-naukowych w Polsce, przewidzieli ten szalony rozwój informatyzacji społeczeństw, choć przecież wtedy komputery były raczej ciekawostką naukową. Swoje idee zamknęli w formie libretta musicalu Wygnanie z Raju, którego akcja toczy się na planecie Raj oraz na Ziemi, w pierwszym dniu pobytu na niej człowieka. Piosenki do musicalu skomponował Jerzy Abratowski. Napisanie zaś muzyki baletowej powierzono Krzysztofowi Komedzie. Ten przygotował stosowne kompozycje, zaś o pomoc w napisaniu aranżacji i orkiestracji zwrócił się do swojego przyjaciela Adama Sławińskiego. Tytuły kompozycji wprowadzają w klimaty muzyczne poszczególnych epok rozwoju ludzkości oraz oddają charakter muzyki: Epoka kamienna, Rzym, Średniowiecze,
Inkwizycja, Barok, Epoka napoleońska, Epoka walca, Okres błędów i wypaczeń, Start w świetlaną przyszłość, Tango – wiek XX. 18 lutego 1967 r. Roman Waschko anonsował Wygnanie z Raju na łamach magazynu Down Beat: To pierwszy cybernetyczny musical napisany na jedenastu pieśniarzy, balet, chór i orkiestrę. Tematem jest powstanie życia na Ziemi, przedstawione w dowcipny sposób, w konwencji science-fiction. Komeda tuż przed swoim wyjazdem do Hollywood próbował wystawić musical w ówczesnym Związku Radzieckim, prosząc o pomoc Aleksego Bataszewa, wielkiego propagatora polskiego jazzu w Rosji. Bataszew tak odpisał Komedzie: Spotkałem się z Weisbrotem.
Powiedział, że Twój musical nie ma chyba szans, żeby widzowie w Związku Radzieckim mogli go zobaczyć – dlatego, że nie ma żadnych walorów ag.......
more