https://youtu.be/5xbFAPWalqs

https://youtu.be/CH0n0BtxslQ

muzycy:
Dan Weiss: drums, compositions
Trevor Dunn: electric bass
Ben Monder: guitars
Matt Mitchell: piano, Prophet-6, modular synthesizers
Craig Taborn: piano, Fender Rhodes, synthesizers

Downbeat * * * *:
Brooklyn-based jazz drummer Dan Weiss has an uncommonly wide musical purview, having studied Indian classical music, along with moonlighting in metal bands. He also has become an ambitious composer, whether fronting the large ensembles of his previous two albums or the high-impact, genre-defying quartet Starebaby. Weiss has cited David Lynch’s surrealist TV series Twin Peaks: The Return as inspiration, and one can hear that in the album’s darkly alluring, funhouse-mirror vibe. Musically, the album’s a blend of metallic jazz, prog- and post-rock that melds deep sophistication with visceral impact.

Weiss has ideal partners in guitarist Ben Monder, bassist Trevor Dunn and keyboardists Craig Taborn and Matt Mitchell, each having intrepid interests from art-metal to experimental electronica. Mitchell and Taborn’s electronic keyboards color the picture vividly or buttress Dunn’s growling bass. But it’s cool-toned acoustic piano that carries much of the melodic information on “Annica.”

Weiss, thinking like a composer rather than just a drummer, favors subtlety in his expressive accents and solos. He merely heightens the loose-limbed groove when the rest of the band drops away in “Badalamenti,” the song title an homage to Angelo Badalamenti, who wrote the ethereal music for Lynch’s Twin Peaks. That said, Weiss’ work on “Episode 8” bursts with kinetic virtuosity. The recording by Ron Saint Germain (engineer for the likes of Sonic Youth and Soundgarden) captures the drummer’s compositions beautifully, in all their dynamic, hooks-galore intensity.
By Bradley Bambarger

All About Jazz * * * *:
It is always interesting when a musician's newest release zigzags away from previous works, making an abrupt change of course. Often it happens at the request of a producer or record company, and probably because his/h.......
more

Amalgamat awangardowego jazzu, prog-metalu i post-rocka w mocarnym zwarciu.
Kolejna po dwóch znakomitych płytach Dana Weissa („Fourteen” Pi Recordings 2014, „Sixteen: Drummers Suite” Pi Recordings 2017) porcja ożywczej, rześkiej i ponadgatunkowej muzyki prosto z Nowego Jorku. Na CD i podwójnym LP
Rzut oka na skład zespołu i od razu poszukiwacz zakręconych dźwięków czuje miłe mrowienie pod czaszką...
Poza liderem w zespole grają, znany ze współpracy z Zornem i Pattonem Trevor Dunn na elektrycznym basie, Ben Monder na gitarze (członek ostatniego zespołu Davida Bowie'go - Blackstar, obecnie nagrywa dla ECM Records) i dwóch klawiszowców - Matt Mitchell i Craig Taborn, bez nich trudno sobie wyobrazić współczesny jazz. Jeśli dodamy do tego znanego ze współpracy z Sonic Youth i Soundgarden producenta płyty - Rona Saint Germaina i bezpośrednie nawiązania do onirycznej, surrealistycznej narracji filmowej Davida Lyncha otrzymamy prawdziwy dream-team polistylistycznych wyjadaczy.
Taki skład to obietnica "jazzowego poranka", czy na "Starebaby" przepowiednia się ziściła?, każdy powinien sobie odpowiedzieć samodzielnie. Jednak recenzje w światowej prasie są bardzo pozytywne.

JazzTimes pisze o płycie "Osiem doom-metal-jazzowych utworów przynosi solidną dawkę niesamowicie potężnych brzmień, ale nie jest to pusta demonstracja siły. Weiss jest zbyt uporządkowanym architektem i muzycznym myślicielem, by zajmować się artystycznymi pozorami. Od samego początku mamy do czynienia z oryginalną, niepowtarzalną tkanką, cicho absorbująca gitara Ben Mondera wprowadza w „A Puncher’s Chance” mieszankę ciężkich i nieoczywistych dźwięków. „Depredation” w pełni zasługuje na swój tytuł, z zagadkowymi tropami, zaskakującymi zwrotami przywodzi na myśl coś na kształt alfabetu Morse'a, którym muzycy z wielką biegłością się posługują, jest tu miejsce także na chwile nieskrępowanej wolnej formy..."
Copy.......
more