https://youtu.be/DAxcLsOpnZQ
https://youtu.be/A5HD8UJ4xio

Editor's Info:
Harris Eisenstadt’s Canada Day project was originally a quintet, but the band has undergone several transmutations through the years – an octet (the original quintet plus the horns of Jason Mears, Ray Anderson and Dan Peck), a quartet (without Chris Dingman and his vibraphone) and a trio (during a recent Russian tour), now returning to the four musician format, with only a melodic instrument, Nate Wooley’s trumpet, a piano, played by Alexander Hawkins, and a double bass, in the hands of Pascal Niggenkemper. The Canadian drummer and composer notes that when an ensemble’s instrumentation and/or personnel changes, it “problematize(s) the notion that an ensemble must stay the same to continue to evolve.” Here we have sonic evidence to support that assertion. The music is different from previous recordings, but the ensemble’s identity keeps its integrity. Rhythm is the basis of everything happening, showing Eisenstadt’s devotion to (and knowledge of) traditional African and Diaspora music systems. Lyricism and abstraction are on equal terms here, often moving from one to the other and back in a flash. A must have / must listen album.

Lakoniczna nazwa i nadzwyczaj nielakoniczna muzyka. Tak w skrócie można określić zespół, który działa nieprzerwanie od 2009 roku. Canada Day debiutował w barwach Clean Feed Records i od razu rozbił jazzowy bank. Lider, Kanadyjczyk Harris Eisenstadt to jeden z tych muzyków, kompozytorów i liderów (obok Keefe'a Jacksona, Arama Sheltona, Nate'a Wololeya, Daniela Levine'a czy Petera Evansa), którzy pojawi się na jazzowej scenie w pierwszej dekadzie XXI wieku i od razu zaskoczyli krytyków i publiczność swoją dojrzałością.
Oryginalnie pomyślany, jako kwintet Canada Day przez lata zmieniał swój skład. Najpierw Eivinda Opsvika zastąpił Pascal Niggenkemper, później odszedł wibrafonista Chris Dingman i powstał kwartet Canada Day. By ostatecznie saksofonistę, który był od początku w zespole - Matta Baudera zastąpił pianista Alexander Hawkins. Obecnie kwartet tworzą dwaj jego założyciele - Nate Wooley i Harris Eisenstadt, oraz basista Pascal Niggenkemper i Alexander Hawkins za fortepianem.
Z perspektywy kilkunastu lat towarzyszenia muzykom w ich twórczej drodze mogę stwierdzić, że jak jeden mąż cechuje ich otwartość na poznawanie i rozumienie, świeżość spojrzenia i umysłu. Taka jest też ich muzyka, niczym pajęczyna, wije się opowieść o… wszystkim.

Po kilkakrotnym przesłuchaniu w tę i z powrotem "Canada Day Quartet Live" sięgam ponownie po poprzednie ich płyty "Canada Day" (Clean Feed 2009), "Canada Day II" (Songlines Records 2011), "Canada Day III" (Songlines Records 2012), "Canada Day IV" (Songlines Records 2015) i "On Parade in Parede" (Clean Feed 2017) i z wypiekami na policzkach podążam za wyobraźnią, rozwijanym przez lata warsztatem Eisenstadta z kolegami. I nie ma co mówić o tej nieuchwytnej wzajemności, porozumienie tych muzyków jest po prostu organiczne. Kompozycje Eisenstadta są niezwykle zwarte, choć zdają się być tylko delikatnym zarysem, bez ostrych wyrazistych konturów, barwy przenikają się tu dosyć swobodnie, a granice zdają się .......
more