muzycy:
Colin Webster - alto saxophone (1-2)
Vasco Trilla - drums and percussion (1-2)
Michal Dymny - electric guitar (2)

Set one – duet. The dry breathing of the saxophone and the performance test of the drum set in the background - the playful recognition of the fight, a kind of tickling on the heels, mark the first ever stage meeting of the Scot and the Catalan. They only need a few dozen seconds to catch a common free jazz flow. The clock of good dynamics ticks evenly. Gallop, the wolf dance of the alto in the shell of multidimensional drumming becomes a fact after just 120 seconds. The first break for silence takes place after the 7th minute - a sensual resonance of the cymbals and silence at the very bottom of the tube. The rustle of little Trill worms here sounds like a cannon shot. Halfway through the set, the alto has a sharp solo, and then, with the help of drums, both artists build a new, denser stream of sounds. They gain power with a twinkle in their eyes. Just a few more significant changes in the pace of the narrative and the set reaches its final note.

Second set – trio. The intro includes a handful of guitar and saxophone preparations. Small phrases, the resonance of the cymbals - a hazy but sensual run-up. Kind of improv ambient! Dymny builds a thread, his friends flock to him like a flock of locusts. They get a good action almost after a split second. After 4 minutes, the water in the pot is already boiling! A feisty alto, strong drumming and a semi-rock guitar, which in a moment - after a slight calming down - will catch sulfurous strands of dub psychedelia between the strings. The next phase of the set is building a dreamlike atmosphere - Vasco launches an army of his small objects, Michał is looking for the other bottom of the sound box, and Colin is floating around the sky of the tenement house, singing on his mouthpiece. Baroque wealth! After 13 minutes, the dramatic sequence seems to complete a loop. Sensual small talks in the dark and ambient subgroups, psycho distortions on cables, the flash of cymbals. After some time, we find a .......
more

Set pierwszy – duet. Suche oddechy saksofonu, a w tle test sprawności zestawu perkusyjnego – swawolne rozpoznanie walką, rodzaj łaskotania po piętach, znaczą pierwsze w życiu spotkanie sceniczne Szkota i Katalończyka. Na złapanie wspólnego, free jazzowego flow potrzebują ledwie kilkudziesięciu sekund. Zegar dobrej dynamiki bije równomiernie. Galop, wilczy taniec altu w powłoce wielowymiarowego drummingu staje się faktem już po 120 sekundach. Pierwszy break for silence ma miejsce po 7 minucie – zmysłowy rezonans talerzy i cisza na samym dnie tuby. Szelest małych robaczków Trilli brzmi tu niczym wystrzał armatni. W połowie seta swoje bystre solo ma alt, po czym, już z pomocą perkusji, obaj artyści budują nowy, gęstszy strumień dźwięków. Nabierają mocy z błyskiem w oku. Jeszcze tylko kilka istotnych zmian w tempie narracji i set dobija do ostatniego dźwięku.

Set drugi – trio. Na wejściu garść preparacji gitary i saksofonu. Małe frazy, rezonans talerzy – mgława, ale zmysłowa rozbiegówka. Kind of impro ambient! Wątek buduje Dymny, koledzy lepią się do niego, niczym stado szarańczy. Dobra akcja jest ich udziałem niemal po ułamku sekundy. Po 4 minucie woda już wrze w kociołku! Zadziorny alt, mocny drumming i półrockowa gitara, która za moment - po drobnym uspokojeniu - złapie pomiędzy strunami siarczyste pasma dubowej psychodelii. Kolejną fazą seta jest budowanie onirycznego klimatu – Vasco uruchamia armię swoich małych przedmiotów, Michał szuka drugiego dna pudła rezonansowego, a Colin pływa ze śpiewem na ustniku po nieboskłonie kamienicy. Barokowe bogactwo! Po 13 minucie sekwencja dramaturgiczna zdaje się zakreślać pętlę. Zmysłowe small talks w podgrupach mroku i ambientu, psycho przestery na kablach, błysk talerzy. Po czasie dobry moment na free jazzową kipiel odnajdujemy w duecie gitary i saksofonu. Vasco powraca mocą swych perkusjonalnych świecidełek, a finał seta osiąga gęstość ciekłego ołowiu.
autor: Andrzej Nowak