https://youtu.be/mC5Znpm9VN4
https://youtu.be/YT3FQeAcB-Y

Wykonawcy:
Justyna Masny – śpiew
Tomasz Spaliński – gitara klasyczna, gitara elektroakustyczna
Dariusz Ziółek – gitara basowa
Marcin Żupański – saksofon sopranowy, saksofon tenorowy, flet, klarnet basowy
Przemysław Smaczny – perkusja.

Produkcja:
Rejestracji materiału dokonano w dniach: 21-22 grudnia 2019 r., 18-19 stycznia, 1-2 lutego 2020 r. w Sali Kameralnej Zespołu Szkół Muzycznych w Sosnowcu
Realizacja nagrania, montaż i mastering: Krzysztof Gawlas
Projekt okładki: Łukasz Pawlak Requiem Records

Zespół działa na polskiej scenie muzycznej od roku 2016. Źródeł inspiracji artystycznych na gruncie muzyki polskiej należy doszukiwać się w twórczości tak znakomitych artystów, jak: Jeremi Przybora & Jerzy Wasowski, Irena Santor, Seweryn Krajewski, Ewa Bem, Krystyna Prońko, Ewa Demarczyk, Zbigniew Wodecki, Marek Grechuta, Elżbieta Adamiak (…). Istotny wpływ stylistyczny wywarła również twórczość wybitnych kompozytorów południowoamerykańskich i amerykańskich, których twórczość wzbogaciła kanon światowej muzyki rozrywkowej.

W zarejestrowanych na płycie utworach odrzucono z zasady wykorzystanie elektronicznych urządzeń wzmacniających „wyraz” i technikę instrumentalną, które w rodzimym show-biznesie skutecznie unifikują brzmienie większości zespołów. Przy realizacji partii akompaniamentu (gitara, perkusja) rygorystycznie przyjęto zasadę odrzucenia stosowanych w sposób mechaniczny monotonnych, płaskich matryc rytmicznych i harmonicznych wszechobecnych w promowanej przez środki masowego przekazu twórczości pop. Pozostałe instrumentarium wykorzystane podczas nagrania, czyli: saksofony (sopranowy i tenorowy), flet, klarnet basowy oraz zredukowany zestaw perkusyjny, w ścisły pod względem filozofii brzmienia sposób pozostawały w związku z tym nadrzędnym założeniem. W tej muzyce duże znaczenie ma selektywność brzmienia, oddech, cisza, logika narracji, „dźwiękowy szept” i wzajemna inspiracja wykonawców. Wartościowy tekst, z ukrytym lub satyrycznie przerysowanym przekazem, to drugi, nie mniej ważny czynnik koncepcyjny twórczości.