https://soundcloud.com/lostinether/lost-in-ether-p-r-e-m-i-e-r-e-ampscent-nothing-but-the-world-zoharum

Nothing But The World" is the debut EP of the AMPSCENT project, as a foretaste of a larger album that will be released later this year. It is also a form of introducing themselves and presenting a new project in front of you.
This EP is available in digital format and on cassette limited to only 30 copies.
Ampscent (Jacek Doroszenko & Marcin Sipiora) is a multidisciplinary duo currently focused on using the contemporary electronic music landscape to select and redefine the notion of noise and failure as desirable factors. Their music is based on cold but powerful, consistently thrilling tones and multi-layered sustained tensions while remaining in a distant territory. The sonic resonance that emerges is rejecting and hovers towards alienation. The music employs signatures from industrial and noise, but also veers towards contemporary club connotations. As much as Ampscent's use of equipment, its disruption and thrashing reveal an attempt to identify the act of listening as a potentially uncomfortable space. Katharsis and relief come after trauma

Kasetowa edycja EPki projektu AMPSCENT.

"Nothing But The World" to debiutancka EP projektu AMPSCENT,jako przedsmak większego albumu, który ukaże się jeszcze w tym roku. To też forma przedstawienia się i zaprzentowania się nowego projektu przed Wami, za którym stoją już nie tacy debiutanci, czyli Jacek Doroszenko (m.in. Mammoth Ulthana) i Marcin Sipiora. Niniejsza EPka dostępna jest w formacie cyfrowym oraz na kasecie limitowanej do zaledwie 30 szt.

Ampscent (Jacek Doroszenko i Marcin Sipiora) to multidyscyplinarny duet, który obecnie skupia się na wykorzystaniu współczesnego krajobrazu muzyki elektronicznej do selekcji i redefinicji pojęcia hałasu i awarii jako czynnika pożądanego. Ich muzyka opiera się na zimnych, ale potężnych, konsekwentnie porywających tonach i wielowarstwowych trwałych napięciach, pozostając jednocześnie na swego rodzaju odległym terytorium. Wyłaniający się z niej dźwiękowy rezonans jest odrzucający i unosi się w kierunku alienacji. Muzyka wykorzystuje sygnatury z obszarów industrial i noise, ale jednocześnie kieruje się w stronę współczesnych klubowych konotacji. W takim stopniu, w jakim Ampscent wykorzystuje sprzęt, jego rozregulowanie i dławienie się ujawnia próbę identyfikacji aktu słuchania jako potencjalnie niewygodnej przestrzeni. Katharsis i ulga przychodzą po traumie.