muzycy:
Ars Antiqua Austria:
Gunar Letzbor - Violin
Jan Krigovsky - Violone
Adalbert Heitzinger - Horn
Michael Söllner - Horn
Markus Miesenberger - Viola
Nina Pohn - Violin
Editor's Info:
A new discovery from Gunar Lezbor and his ever-investigating group Ars Antiqua Austria represents their thirteen release on Challenge Classics
Amandus Ivanschiz belongs to that huge number of composers linked to the Lambach Abbey in Austria
Lezbor and his group have selected a group or works for strings (one with the addition of two horns) which are performed with the usual philological and expressive care.
Amandus Ivanschiz was baptised Matthias Leopold Ivanschiz on 24 December 1727 in the Austrian city of Wiener Neustadt. As early as 1742, at the age of fifteen, Matthias decided to join the Pauline Order and took the name Amandus. On 25 December 1743 Amandus took his vows and was then sent to Maria Trost and Wiener Neustadt to study for the priesthood. The extensive oeuvre of this master, who only lived to the age of 31, is astonishing. In total, more than 300 copies of his works can be found in Central and Eastern Europe. His modern style and great compositional mastery probably explain the wide dissemination of his music. Ivanschiz might therefore also have served as a model in the development of the young Mozart. Amadeus’ first visit to the monastery is documented on 12 September 1767, after which we know he returned at least another three times.
Info dystrybutora:
Amandus Ivanschiz został ochrzczony 24 grudnia 1727 roku, jako Matthias Leopold Ivanschiz. Już w 1742 roku, w wieku piętnastu lat wstąpił do zakonu Paulinów i przyjął imię Amandus. 25 grudnia 1743 r. następnie, w ramach przygotowań do prezbiteratu, studiował w Maria Trost (koło Grazu) i Wiener Neustadt, gdzie w 1750 roku otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1751–1754 kompozytor przebywał w Rzymie, pełniąc funkcję pomocnika prokuratora generalnego zakonu. Bogaty dorobek tego mistrza, który dożył zaledwie 31 lat (zmarł w klasztorze Maria Trost w 1758 roku, gdzie zachowały się jego rękopisy), jest zdumiewający.
Jak pisał Maciej Jochymczyk w swojej książce "Muzyka religijna u progu klasycyzmu Amandus Ivanschiz" - "W kontekście krótkiego życia i przedwczesnej śmierci Ivanschiza należy zwrócić szczególną uwagę na imponującą liczbę odnalezionych dzieł oraz ich wyraźnie wczesno klasyczną stylistykę (choć kompozytor zmarł rok wcześniej niż jeden z mistrzów późnego baroku – Georg Friedrich Händel). To właśnie kwestia umiejscowienia twórczości o. Amanda na przełomie dwóch epok – baroku i klasycyzmu – budzi dziś wielkie emocje. Jest on bowiem jednym z tych kompozytorów, którzy jako pierwsi tworzyli podstawy nowego języka muzycznego. Innowacje przejawiają się przede wszystkim w uproszczeniu warstwy harmonicznej, rezygnacji z faktury polifonicznej, podziale czasu muzycznego za pomocą regularnie występujących kadencji czy wreszcie w okresowej budowie linii melodycznej, złożonej – zwłaszcza w utworach instrumentalnych – z krótkich motywów rozdzielanych pauzami. Do naszych czasów zachowało się około stu kompozycji Ivanschiza, z których większość stanowią rozbudowane, wieloczęściowe utwory cykliczne. Wiele z nich przetrwało w kilku, a nawet kilkunastu odpisach, które rozproszone są na terenie Austrii, Belgii, Czech, Chorwacji, Litwy, Niemiec, Polski, Słowacji, Słowenii, Szwajcarii, Szwecji i Węgier. Świadczy to o....... more