https://youtu.be/52vRcMbYf-0?si=RpVjvLcLlwQgLsyG

muzycy:
Don Cherry: pocket trumpet, ngoni, kora, flute, vocals
Naná Vasconcelos: berimbau, percussion, vocals
Gian Piero Pramaggiore: guitar, flute, vocals
Moki Cherry: tambura, vocals

Editor's info:
An amazing document of the life experiment that was the Organic Music Society. This super quality audio, recorded by RAI (the italian public broadcasting company) in 1976 for television, documents a quartet concert focused on vocals compositions and improvisations. Here, Don Cherry and his family-community’s musical belief emerges in its simplicity, with the desire to merge the knowledge and stimuli gained during numerous travels across the World in a single sound experience. Don's pocket-trumpet is melted with the beats of the great Brazilian percussionist Nana Vasconcelos, the Italian guitar of Gian Piero Pramaggiore, and the tanpura drone of Moki. A pure hippie aesthetic, like in an intimate ceremony, filters a magical encounter between Eastern and Western civiliziations, offering different suggestions of sound mysticism: natural acoustics in which individual instruments and voices are part of a wider pan-tribal consciousness. A desert Western landscape marries Asian and Latin atmospheres. Indigenous contributions with berimbau explorations find fossil sounds of rattles and clap-hands invocations. Influences of Indian mantra singing are combined with eternal African voices or with folkish-Latin guitar rhythms , while flute and drums evoke distant dances. In the Organic Music everything becomes an act of devotion and love, an ecstatic dwell in the dimension of a sacred free-rejoice.

In a review for Jazzwise, Edwin Pouncey wrote that, on the album, . The hard-edged urban blast of 1960s modern jazz is replaced with a more meditational organic music groove where the assembled players become sonically entwined. Here vocal chant and percussion are utilised to form densely patterned layers of undulating rhythm…

Stef Gijssels of The Free Jazz Collective stated: . It is all very friendly and sweet, with no real moments of surprise and no sense of artistic commitment, and as such it's more like listening to a .......
more

Don Cherry z Naná Vasconcelosem i Collinem Walcottem tworzyli jeden z najważniejszych, jeśli nie najważniejszy z jazzowych zespołów zasilanych etniczną energią. Mowa oczywiście o zespole CoDoNa. Pozostawili po sobie tylko i aż trzy płyty, w których zaklęta jest iście magiczna energia. Ale ta historia miała się dopiero zadziać, bo w 1977 roku. Teraz mamy 1976 rok, Don Cherry z Naná Vasconcelosem, Gianem Piero Pramaggiore i żoną Dona - Moki Cherry grającą na tamburze praktykują Organic Music Society.
"Om Shanti Om" to ekstatyczna, organiczna, wolna jak ptak muzyka Dona Cherry'ego, grającego na kieszonkowej trąbce, ngoni, korze i flecie, z brazylijskim perkusjonistą Nana Vasconcelosem (mistrzem berimbau), włoskim gitarzystą Gianem Piero Pramaggiorem i Moki Cherry na tamburze. To swoista hipisowska, kosmopolityczna, wielokulturowa i pacyfistyczna ceremonia, muzyka miłości i wolności. A że liderem tego kwartetu jest ulubiony trębacz Ornette'a Colemana, muzyka jest na najwyższym poziomie.
Free jazz Cherry'ego wyewoluował w medytacyjną, dronową strukturę, która rozwijana jest w kolektywny sposób. Muzycy w baśniowy sposób splatają grube ściegi muzycznych aktów tworząc wielobarwne dywany dźwiękowe. Blisko 50 minut organicznej muzyki, którą można traktować jak cudowny lek na cywilizacyjne nieczystości współczesnego świata.
autor: Mateusz Krępski