"Critique Of Swing In Two Parts", the new, fourth solo album by Pianohooligan, is both an analytical and warm look at the musical phenomenon, which remains one of the foundations of the artist's creative thought. We're talking about swing - the basis of jazz and an inseparable element of primitive cultures. The variational form of Piotr Orzechowski's diptych asks questions about the role and elusive nature of swing, questioning its current, colloquial meaning.
More than six years after the piano trilogy published by Decca Classics (Experiment: Penderecki, 15 Studies For The Oberek and 24 Preludes & Improvisations), the pianist returns with an exceptionally mysterious album. Divided into two tracks, Swing Criticism consistently continues the axis of Pianohooligan's unique "sound manifestos", but this time it surprises with its economy of form and a very personal, intriguing sound.
As Piotr Metz writes in the album's liner notes:
"Pianohooligan looked for an intuitive, natural, universal element that is everywhere. An authentic, unplanned, human element that allows for a completely different, somehow metaphysical way of experiencing music.
In times of countless inter-species connections, Orzechowski reaches for a common, basic quality.
The album "Critique Of Swing In Two Parts" was co-produced with the National Center for Culture. The project partners are: Pogram 2 of Polish Radio and Jazz Forum.
Since his resounding victory at the Swiss Montreux Jazz Solo Piano Competition 2011, Piotr Orzechowski, also known as Pianohooligan, remains one of Poland's most exciting improvisational pianists. An uncompromising deconstructor of Krzysztof Penderecki's work, an artistic partner of the Polish National Radio Symphony Orchestra, Sinfonia Varsovia, and world jazz stars such as Randy Brecker, Avishai Cohen and Carlos Zíngaro, as well as great personalities of electronic music, to mention only Adrian Utley....... more
„Critique Of Swing In Two Parts” czyli nowy, czwarty album solowy Pianohooligana to zarazem analityczne i pełne ciepła spojrzenie na zjawisko muzyczne, pozostające jednym z fundamentów twórczej myśli artysty. Mowa o swingu – podstawie jazzu i nieodłącznym elemencie kultur pierwotnych. Wariacyjna forma dyptyku Piotra Orzechowskiego zadaje pytanie o rolę i nieuchwytną naturę swingu, kwestionując jego dotychczasowe, potoczne znaczenie.
Po przeszło sześciu latach od pianistycznej trylogii wydawniczej dla Decca Classics (Experiment: Penderecki, 15 Studies For The Oberek i 24 Preludes & Improvisations) pianista wraca z wyjątkowo zagadkowym krążkiem. Podzielona na dwie ścieżki Krytyka swingu konsekwentnie kontynuuje oś unikalnych, „dźwiękowych manifestów” Pianohooligana, lecz tym razem zaskakuje oszczędnością formy i bardzo osobistym, frapującym brzmieniem.
Jak pisze Piotr Metz w liner notes albumu:
"Pianohooligan poszukał intuicyjnego, naturalnego, uniwersalnego pierwiastka, który jest wszędzie. Autentyczny, niezaplanowany, ludzki element, który pozwala na zupełnie inny, niejako metafizyczny sposób przeżywania muzyki.
W czasach niezliczonych połączeń międzygatunkowych, Orzechowski sięga po jakość wspólną, podstawową."
Album „Critique Of Swing In Two Parts” powstał w koprodukcji z Narodowym Centrum Kultury. Partnerami projektu są: Pogram 2 Polskiego Radia oraz Jazz Forum.
Od głośnego zwycięstwa na szwajcarskim Montreux Jazz Solo Piano Competition 2011, Piotr Orzechowski, znany też jako Pianohooligan, pozostaje jednym z najbardziej ekscytujących polskich pianistów-improwizatorów. Bezkompromisowy dekonstruktor twórczości Krzysztofa Pendereckiego, artystyczny partner Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, Sinfonii Varsovii, czy gwiazd światowego jazzu jak Randy Brecker, Avishai Cohen czy Carlos Zíngaro, oraz wielkich osobowości muzyki elektronicznej,....... more