https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_n1HQaTAXQLNLLkNLqxNHkXwYRpFSxb6Jo

muzycy:
Leo Genovese: piano
Drew Gress: double bass
Pedro Branco: guitar
João Lencastre: drums

Editor's Info
This recording happened during a two gig tour with Leo Genovese and Drew Gress. We had a day off and since I had written new music for the occasion, I thought it would be a good opportunity to record it.
I've known Leo for almost 20 years and we've played together many times ever since, and I've been a huge fan of Drew since I remember and it was a blast to play for the first time and share these musical moments with him.
Over the years I've recorded different formats of my bands, from trios to quintet, sextet or even octet. I realized that I have never recorded my music in a quartet format and thought that the sound of my long time friend and partner in crime on many different projects Pedro Branco, who is an amazing guitar player and musician, would be a great addition to the music.
It was an effortless recording, and the whole session didn't last more than three hours. Except for the track “Staying Power”, that we decided to change the arrangement on the spot, all the chosen takes were the very first ones.
The music sounds fresh and spontaneous, where everyone's taking chances and letting the moment tell you what to play, which is to me what this thing called Jazz should be.

Międzynarodowy skład jednego z braci Lencastre, to po prawdzie akustyczne trio, które na czas sesji nagraniowej zostało uzupełnione o elektryczną gitarę. Drummer przygotował tu cztery kompozycje, pozostałe utwory to improwizacje. Szczególnie dużo jakości znajdujemy w tych ostatnich, ale i tematy grane z kartki mają tu swoją moc, bystrą dramaturgię, soczyste improwizacje, a zdobią je intrygujące dysonanse stylistyczne. Dodajmy, iż w utworach drugim i szóstym gitara milczy.
Dwa początkowe utwory na płycie, to kompozycje. Pierwsza z nich smakuje dobrym fussion, podawanym mocnym tembrem kontrabasu i gitary, która lubuje się w ekspedycjach jazz-rockowych. Druga część jest całkowicie akustyczna, a otwiera ją kontrabas i perkusyjne szczoteczki. Ballada otwartego jazzu podszyta tu jest nerwowym rytmem wewnętrznym. Kolejne epizody, to już improwizacje w kwartecie. Najpierw dostajemy się w wir preparowanych fraz, które zyskują dynamikę dzięki zręcznej robocie perkusisty. Szczególnie podobać się tu może gitara, która nieustannie płynie w poprzek oczekiwań typowego open jazzu. Tuż potem dostajemy się w strefę wyjątkowo smakowitych kąsków – preparacji, rezonujących talerzy, smyczka w śpiewie i gitary płynącej mrocznym ambientem. W części piątej powracamy do materiału skomponowanego, który zdaje się stanowić jedynie pretekst do prawdziwych, improwizowanych szaleństw. Dynamiczna, chwilami agresywna narracja syci się tu zarówno ekspresją rocka, jak i swingującym groove. Skoczny, połamany temat implikuje pasaże świetnie skontrastowanych ekspozycji solowych. Po szóstej opowieści, którą stanowi akustyczna, krótka ballada cieszyć się możemy utworem siódmym, bodaj najlepszym momentem całego albumu. Smyczek, psychodeliczna gitara, w fazie dynamiki całe plejady kanciastych, niebanalnych dźwięków, wreszcie salwy ekspresji płynące ze strony wszystkich muzyków w ramach podsumowania. Finałowa ballada koi tu nerwy, ale też jest efektem całkiem frapujących pomysłów. Przypomina wodo.......
more