"The Art Of Pretending To Swim" ukazał się 21 września 2018 nakładem Domino Recording.
Po wyjątkowo intymnym albumie "Darling Arithmetic" z 2015 roku, na tej płycie Conor O'Brien wracił do złożonego podejścia znanego z debiutanckiego albumu Villagers, płyty "Becoming A Jackal" z 2010 roku, a także płyty "{Awayland}" z 2013 roku, dodając do tego nowo odkryte uduchowienie, rytmiczny zmysł i olśniewającą warstwę analogowych jak i cyfrowych brzmieniowych detali. Zrównoważone subtelnościami i tematami teksty, które dotyczą egzystencjalnych lęków i nadziei w tej rozpaczliwej, technologicznie skoncentrowanej epoce dystopii, tworzą razem z muzyką jeden z najbardziej błyskotliwie zrealizowanych albumów Villagers.
Na "The Art Of Pretending To Swim" O'Brien poszerzył paletę brzmieniową Villagers. „Na ‘Darling Arithmetic’ chciałem mnóstwa przestrzeni i wszystko starałem się jak najbardziej zwolnić. To naprawdę działało, ale chciałem znów poeksperymentować, nauczyć się ponownie stworzyć coś bardziej opartego na rytmie i cieple, coś przy czym można tańczyć”.
To także pierwszy album O'Brien na którym sięgnął po sample, jak w ‘What Then’ gospelowej legendy Dixie Hummingbirds czy soulowej legendy Donnie’ego Hathawaya ‘Sugar Lee’. Cytuje również Alice Coltrane, Ninę Simone i Pharaoha Sandersa, których wymienia jako kluczowe inspiracje. „Jestem przesadnie analityczną osobą i ten rodzaj muzyki jest dla mnie naprawdę dobry. Ta czysta forma wypowiedzi działa jak antidotum”.
Na płycie pojawili się także gościr: holenderski flecista Maaike Van Der Linde (przy którego debiutanckim albumie pomagał O'Brien), syntezatorowy boss Cormac Curran (który także stworzył partię instrumentów smyczkowych klasycznego irlandzkiego kolektywu The Crash Ensemble w ‘Hold Me Down’), irlandzkie trio instrumentów dętych Greenhorns i wo....... more