https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_l4cIipvPcPvgzsXXtSMjqXKp70OetwPX0

To zapierające dech w piersiach, jak drobna pianistka w skupieniu stawia nutę za nutą, dając delikatnym dźwiękom odpowiednią przestrzeń i czas. Gary Peacock pewnie wplata swoje linie basu, a Paul Motian tworzy jednoczące struktury poza wszystkimi uderzeniami. Amaryllis staje się tym samym imponującym manifestem muzycznej wolności: W niewidocznym porozumieniu rozwija się łagodnie opalizujący fajerwerk genialnych pomysłów, które przy całej swojej powadze brzmią cudownie lekko. - Sven Thielmann, Stereoplay

Amaryllis to powrót wspaniałego amerykańskiego tria jazzowego, które w 1997 roku z albumem Nothing Ever Was, Anyway znalazło się na szczycie wielu międzynarodowych plebiscytów jazzowych. Materiał na albumie jest na zmianę przemyślany, wzruszający, żywiołowy i pełen napięcia. Niektóre z utworów są dobrze znane - niemal klasyki nowego jazzu - w tym „Rounds” Crispella, „Requiem” i „December Wings” Peacocka, „Conception Vessel” Motiana. Jest też seria inspirujących swobodnie improwizowanych ballad. Marilyn Crispell, liderka zespołu, mówi: "Komunikacja jest głęboka i rzadko spotykana", a interakcja między muzykami jest rzeczywiście wyjątkowa. W swojej recenzji albumu z 2001 roku, magazyn The Wire nazwał grupę „z pewnością jednym z największych współczesnych triów fortepianowych”.
Amaryllis ukazuje się po raz pierwszy na płycie LP dzięki reedycji Luminessence i jest prezentowany w okładce typu gatefold.